Tagarchief: zon

Ik in de zon?

Blog 2022-183

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Ik ben geen zonner

Er zijn mensen die aanbidden de zon. Ze gaan lekker buiten zitten en genieten van de zonnestralen. Ik niet. Vroeger heb ik het geprobeerd maar het was me snel te warm. Ik ben geen zonner. Tegenwoordig vind ik het zonde van mijn tijd. Ik heb in dit leven nog het een en ander te doen. Dus doe ik dat liever.

De zonnestralen en de huid

Het is ook dat ik een beetje uit wil kijken met de zonnestralen. Er wordt aangeraden niet te veel en te lang in de zon te zitten dus ik let daarop. Ik hoef niet perse een bruine huid te hebben. Soms zie ik mensen met een spierwitte huid midden in de zomer en ik vind dat mooi. Ik wil er niet bruin uitzien omdat het ‘in’ is. Ik leef dan eerlijk gezegd liever voor wat ik wil en/of wens.

De zon en de warmte

Als ik voeding consumeer die me (een teveel aan) warmte geven zoals (een teveel aan) suiker en/of zout dan vind ik het allerminst prettig in de zon. Ik heb het dan al warm van wat ik zojuist gegeten heb en dan wil ik het niet nog warmer hebben. Maar als ik maar een beetje suiker en/of zout verorberd heb dan voelt de warmte van de zon wel weer beter aan.

Hard gewerkt

Het ene moment werkt een mens langer en harder dan het andere. De afgelopen week was ik ermee bezig om eens heel mijn huis aan kant te maken. Oude spullen weg, overbodige spullen weg, spullen hersorteren. Ik vind het heerlijk om in mijn huis te tutten zoals ik dat noem. Ik heb daar hard aan gewerkt en het loont zich: ik kan nu alles weer makkelijker en beter vinden en alles staat niet zo vol. Er is weer overzicht in mijn huis.

De wandeling

Na dat harde werken, merkte ik dat het tijd werd om een wandeling te gaan maken wat ik ook deed. Ik sloot de deur achter me en zag een strakblauwe lucht met een heldere zon aan de hemel. Het voelde gelijk goed aan: even weer wat vitamine D opdoen. Ik liep door de straten, langs de winkels, het park in. En ik ademde even wat dieper in. Toen kwam ik spontaan langs een bushalte. Een halte die zo ligt dat weinig mensen er gebruik van maken.

De bushalte

Ik nam er spontaan plaats. Ik dacht: ik stop even met wandelen en ga hier gewoon zo even zitten. Dat deed ik en de zon stond recht tegenover mij. Ik merkte dat ik het nu wel kon hebben, die zon en haar stralen. Ik kreeg het niet te warm. En de afgelopen tijd had ik wat langer en harder gewerkt dus nu kon ik wel een hele tijd gewoon blijven zitten en niets doen. Even mijn batterij opladen.

Arno

Ik keek naar links voor me en zag Arno. Arno Hintjes. Een welbekende Vlaams artiest, geboren in Oostende. Even later verhuisde hij naar Brussel waar hij onlangs overleed. Hij was een zeer uniek man met zijn eigen vorm van gedrag en ideeën. Hij hoefde niet perse met de menigte mee. Hij dacht zelf na en leefde geheel zelf. Ik bewonder zulke mensen alhoewel het mijzelf ook wel aardig goed lukt om zo te leven: naar mijn eigen normen en waarde met respect van allen om mij heen. Op de muren van het stadhuis links voor me zag ik die enorme mooie grote kleurentekening van Arno – als een mooie herdenking. Dat deze kunst er nog lang zo mag blijven. Niet alleen voor zijn kunst. Niet alleen voor zijn muziek. Maar ook voor zijn eigen manier van leven.

De zon is ons leven!

Door de natuur kom ik terug bij mezelf

Blog 2022-182

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid

Even mezelf terugtrekken

Zo nu en dan heb je van die tijden dat je weet en voelt dat het nodig is om jezelf even terug te trekken. Ik heb dat nu. Ik heb uiterst lieve vrienden en kennissen. Maar hoe het ook zij … ik wil even bij mezelf en op mezelf zijn. Ik heb daar nu behoefte aan.

Manieren van terugtrekken

Jezelf terugtrekken kan op verschillende manieren. Je kunt je enorm gaan verdiepen in je werk of een project. Of je kunt de hele dag films bekijken. Of lekker eens een dag of een paar dagen in bed blijven liggen. Ja, het kan allemaal.

De natuur in

Ik merk dat ik het nu nodig heb om even de natuur in te trekken. En dat doe ik dan ook. Ik pak de fiets en rijdt onder een stralende zon richting het bos. Een bos want er zijn meerdere bossen in de buurt; ik heb de keuze. Hoe luxe! Als ik aankom, parkeer ik mijn fiets en begin mijn wandeling.

De natuur beleven, horen en voelen

Al kort nadat ik beland ben in het bos, wordt ik erin meegetrokken. Allereerst hoor ik de allermooiste geluiden van vogels. Hoe prachtig! Zij kunnen enorm mooi zingen! Het zonnetje schijnt door de bladeren van de bomen heen. De energie is helend en het bekomt mij goed. Dan weer loop ik onder de zon, dan weer onder een boog van schaduw doordat er een aantal bomen dicht bij elkaar staan. De koelte voel ook heerlijk aan. Het is de afwisseling die het hem doet. Ik zie en hoor de vogels op en neer fladderen. Het is een vrolijke boel! De boomstammen tellen hun vele, vele jaren en de bloemen bewegen mee op de maat van de wind.

Mediteren in het bos

Ik zie een bankje staan wat mij uitnodigt om er plaats te nemen. Zonnestralen verschijnen op mijn gezicht. Ik besluit om er even te blijven zitten en te mediteren. Dat gaat als vanzelf, zo hier in het bos. Mijn meditatie krijgt vorm met dierengeluiden om mij heen en een zachte wind om mijn oren.

Voor herhaling vatbaar

Oh, wat is dit ontspannen! Ik merk dat nieuwe energie mijn lijf binnenstroomt. Wat kan een ochtend of middag de natuur in een mens goed doen! De bomen geven zuurstof. Ik adem door hun hulp waar ik zeer dankbaar voor ben. Mijn hele lichaam vult zich met een hernieuwd leven. Een leven waar ik voorlopig wel weer even tegen kan. Ik weet het nu al: de komende tijd ben ik te vinden in het bos. Het bos doet me (weer) leven en dat is wat ik nu juist nodig heb. Ik kom weer helemaal tot mijzelf en belangrijker nog – bij mezelf …

De natuur heelt mij altijd …

Astrologie Deel 1

Blog 2022-145

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties, Werk, Financiën

Introductie

Het leven dat wij leven is zeer bijzonder, zeer speciaal. We doen dingen wel of we doen dingen niet, we lachen, we fietsen, we vieren, we wandelen, we werken, we zien. Ach, er is zoveel. We zien alles gebeuren. En ook niet. We zien ook dingen niet. Dingen die we, als we er aandacht aan besteden, wel kunnen vóelen. Aanvoelen. En weten. Via onze intuïtie. Dat is een geheel andere dimensie in ons leven. We komen dan uit bij andere zaken. En een van die zaken is astrologie.

Het leven

We leren dat het heelal geschapen is. We weten er nog niet echt veel van. Maar wel dat wij er zijn, hier en nu. Dat is gecreëerd. Het is de schepping. Ook al kunnen wij dit niet of nog niet geheel verklaren, we zijn er wel! Dus sommige dingen kunnen we alleen zien maar andere dingen kunnen we (nog) niet verklaren. Maar dat we bepaalde dingen niet kunnen verklaren, wil dat niet zeggen dat die er niet zijn! Onze Aarde ís er, het leven ís er! Dat is geen kwestie van geloven, we zíen het – we maken het elke dag van ons leven mee! Het is ons leven zoals wij dat kennen, hier op onze wereld, hier op Aarde. De Aarde, een van de planeten uit ons sterrenstelsel. Is het niet bijzonder dat wij ons op een bol bevinden? En dat wij er niet vanaf vallen. Ja, dat is heel erg speciaal!

Wat doen die bollen daar?

Maar er is niet alleen ‘onze’ bol, er zijn nog veel meer ‘bollen’. Bollen in de lucht. Bollen om ons heen. Andere planeten. Maar wat doen die bollen daar? Sommige mensen, of misschien vele mensen, zien die bollen en denken dat die ‘gewoon daar maar hangen’; dat dit verder niets van betekenis heeft. Maar dat is niet zo. Alles, maar dan ook echt alles, het gehele leven, heeft een betekenis. Elk klein ding dat gebeurt in ons leven heeft een functie. En echt alles om ons heen. Dus ook die planeten in de ruimte. Dat heeft een enorme belangrijke functie.

Astrologie

Via een goede vriendin kwam ik in aanraking met astrologie. Vroeger wilde ik er niet(s) van weten. Eerlijk gezegd vond ik het onderwerp ‘eng’. Ik rende ervan wel. Nee, ik moet daar niets van hebben! Echt niet! Maar jaren later kwam ik ‘bij toeval’ in contact met iemand die zich bezig hield met astrologie. En toen kon ik er niet meer omheen. Ze vertelde me zo nu en dan kleine dingen erover en het ging me steeds meer interesseren. Machtig vond ik het, mysterieus ook. Machtig interessant! Met als bron Wikipedia lees ik dat astrologie een verzamelnaam is voor ideeën over het veronderstelde verband tussen het lot van mensen en gebeurtenissen op aarde en de stand van de hemellichamen.

Kijken naar het verleden

In het verleden zijn er op Aarde bepaalde dingen gebeurt aan de hand van een bepaalde stand en beweging van onder meer bepaalde planeten. Op het moment dat die planeten weer een bepaalde stand hebben samen of met een andere planeet dan kijkt een astroloog naar de betekenis ervan. Een astroloog kan nooit exact zeggen wat er gaat gebeuren. Men kan alleen maar uitreiken naar de duiding.

Het is machtig interessant

Het interessante van astrologie is dat het heel breed is. Er is zoveel over te leren dat je daar jaren- en jarenlang over kan doen. Steeds in kleine beetje kun je er meer over leren. Dat vind ik zeer leuk. Op You Tube volg ik diverse kanalen die steeds een update geven over welke planeten er op korte termijn dichter bij elkaar komen of juist tegenover elkaar staan en hoe dit geduid kan worden. Astrologie is in ieder geval niet eng. Sterker nog, je kunt er veel over leren hoe het jou kan dienen in jouw leven. Je kunt ervan of erover leren voor de levensgebieden Gezondheid, Relaties, Werk en Financiën. Je krijgt handvaten hoe jij aan jezelf kunt werken in jouw en hoe jij een steeds meer zuiver persoon kunt worden. Een groot deel van mijn leven leefde ik gewoon elke dag zoals ik het leefde. Nu leer ik steeds meer te leven met wat ik erover kan leren om steeds een stukje dichter bij mezelf te komen. En dat verwelkom ik.

Een kleine les als begin

Als het je mag interesseren dan kun je hier alvast een kleine les krijgen over astrologie. Vanuit de zon hebben we de volgende planeten:

Mercurius: deze planeet staat voor communicatie, verstand en intellect
Mars: deze planeet regeert, het is een strijder
Aarde: onze planeet waarop wij mogen leven
Venus: de planeet van de liefde, schoonheid en harmonie
Jupiter: brengt geluk en voorspoed
Saturnus: dit staat voor autoriteit en structuur
Uranus: deze planeet zorgt graag voor opschudding, plotselinge gebeurtenissen en inzichten
Neptunus: de dromerige planeet die staat voor spiritualiteit, water en invoelingsvermogen
Pluto (een dwergplaneet): staat voor de dood, wedergeboorte en transformatie
Zon: de zon is een ster
Maan: de Maan is een natuurlijke satelliet van de Aarde

En zo draaien we verder …

in een toekomstige blog leer je, als het je mag interesseren, steeds meer over ons zonnestelsel.

Astrologie is machtig interessant!

Wandelingen

Blog 2022-134

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Van de zomer

Tuurlijk. Een blauwe lucht, de zon in de lucht. Van de zomer wandel ik graag. Het liefst in een natuurgebied. Maar als het daar te druk is dan wandel ik even graag bij mij ergens in de buurt. Gewoon even een blokje rond. Ik woon aan de zee en daar is ruimte genoeg. Daar kan ik ook genieten van mijn wandeling. Over het zand, helemaal tot aan de branding. En daar dan langs gaan. Helemaal langs de kustlijn. Of een heel stuk over het losliggende zand. Dat is best pittig en goed voor de spieren!

In de avond

Voor mij is de avond rust en genieten. Een tv heb ik al jaren niet meer en dus zoek ik de rust op. Als het vroeg donker wordt tijdens de wintermaanden dan ga ik in de avond even naar buiten. Ik kon dan weinig volk tegen en vind dat heerlijk. Dat is voor mij genieten. Dat geeft me rust. En zo kan ik ’s nachts zelfs ook beter slapen. Een avondwandeling, daar houd ik echt van!

Bij regen

Iemand zei me eens dat ze op een saaie zomerdag thuis zat. Ze keek naar buiten: regen! Ze had geen zin om naar buiten te gaan. Maar toen ze samen met haar vader besloten had om dan toch maar even naar buiten te gaan en de paraplu mee te nemen, merkte ze dat het haar goed deed. Ze zei me: ‘Als je binnen bent en je kijkt naar buiten dan heb je geen zin om naar buiten te gaan. Maar als je gewoon naar buiten stapt en je gaat wandelen dan valt die regen uiteindelijk best wel mee’. Ik ben dat nooit vergeten. Steeds als het regent en ik ben aan de wandel, denk ik inderdaad: het vast mee. Behalve als het echt hard waait. Dat vind ik niet altijd even prettig. Maar ook dan probeer ik toch even naar buiten te gaan, al is het dan iets korter. Maar ik ga wel even.

Met de Kerst

Tijdens de kerstdagen is het vaak binnen zitten en eten. Nu eet ik niet zo luxe met de Kerst, ik eet liever ‘gewoon’ en een lichtere kost. Maar toch, het is fijn om na een maaltijd met de Kerst even buiten te wandelen. Ik hoorde eens een dame zeggen dat zij na de kerstmaaltijd met haar man urenlang buiten wandelde. Voor het buiten zijn, voor de sfeer, en voor de spijsvertering. Ze was gaan eten bij haar schoonfamilie en het was een heerlijke, uitgebreide maaltijd. Maar op een gegeven moment zaten zij en haar man zo vol van de grote maaltijd dat ze een zeer lange wandeling nodig hadden voor een goed spijsvertering. Het is dan fijn om aan de wandel te zijn.

Naar het werk

Een auto heb ik niet. Meestal woon ik in gebieden waar veel openbaar vervoer aanwezig is. Als ik dan naar mijn werk ga, doe ik dit per fiets, of ik wandel naar het openbaar vervoer. En als ik aankom bij het trein- of busstation dan moet ik nog een stukje wandelen naar mijn werk wat ik fijn vind. Nog even iets langer buiten zijn en nog meer lichaamsbeweging. Nog even wat langer frisse lucht. Het is fijn.

Wandelen!

Wandelen is altijd goed en fijn. Met de hond, in de zomer of winter, met familieleden of je vrienden, met de feestdagen, in het bos, langs het strand, in een natuurgebied. Of, als je niet veel tijd hebt dan kun je gewoon een blokje om in je straat. Bij zon en in de regen. Alles kan! Je wandelschoenen aan, en hup! Het fleurt je weer op! Je kunt er weer een tijdje tegenaan! Het brengt je in een goed humeur! Je komt onderweg mensen tegen. Je ziet je buren weer eens. Misschien kom je bekende tegen waarmee je een praatje maakt. Wandelen is een kracht. Het is krachtig. Je kunt het lang doen, of kort. Maar doe het. Iedere dag eventjes als het kan. Even naar buiten en je voelt je weer fit!

Van een wandeling knap ik helemaal op!

Mijn successen, deel 2

Blogs 2022-98
Bron foto: https://www.cadzand.nl/cadzand/retranchement

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een vurige wens

Ik had al enige tijd een vurige wens. Om van mijn woonplaats Oostende te fietsen naar de Nederlandse en daarna een keer naar de Franse grens. Niet dat het enig nut had, het had verder geen doel. Ik wilde dit zo graag doen. Het was voor mij een grote uitdaging. Zo’n heel eind fietsen. Ik had al een paar keren gefietst van Oostende naar Bredene, en dan de volgende keer iets verder, naar Wenduine. Het begin was dus al gemaakt.

Het durven doen!

En dan plots was het moment daar! Ik keek bij de weerberichten voor eind september 2021 en zag dat de laatste zomerse dagen aan zouden breken. Het fijnst zou het dan zijn om het in deze tijden te doen. In oktober is er meer kans op lagere temperaturen en regen en meer wind. Ik voelde een beetje een druk in mezelf: ga ik het nu doen? Zal ik het durven? Want in Zeebrugge moest ik een grote brug over waaronder een treinspoor was. En dan waren er ook nog 2 sluizen die ik over moest. En ik houd niet echt van hoogtes. Ik ging op het internet alle bruggen op de foto’s bekijken om in te schatten of ik er overheen zou durven te gaan. En toen … ja, toen besloot ik het te gaan doen! Let’s go!

Het doen!

Ik vond het heel spannend maar besloot er gelijk voor te gaan. Eigenlijk had ik dit project, fietsen van Oostende naar de Nederlandse grens, gepland voor de komende winter, die van ’21-’22. Maar omdat het niet echt ver fietsen is, had ik daar geen gehele winter voor nodig. Ik kon nu al gaan, zag ik op de kaart. Weet je, ik ga het gewoon doen, dacht ik! Ik bereidde mijn reis voor door een plattegrond te tekenen aan de hand van de kaart op het net, en bekeek welke voeding en kleding ik mee zou nemen. Het zou zo rond de 22ᵒC worden. Daarop nam ik mijn baseballpet en een vest mee. De vorige keer dat ik een aantal uren aan het fietsen was, kwam ik thuis met een rood hoofd en even rode armen. Dat wilde ik niet nog eens laten gebeuren! Ik ging vroeg naar bed met het idee om rond 04.30 uur op te staan! Zo vroeg omdat ik dagelijkse eerst 2 grote glazen water en thee drink en daarna ontbijt neem waar ook sappen inzitten. Ik weet dat ik daarop een aantal keren naar het toilet moet gaan. Ik begon dan zo vroeg mogelijk op de dag te drinken en eten. Steeds als ik naar het toilet toe moest, deed ik dit direct. Ik rustte nog wat uit, dobberde nog wat rond in mijn huis en vertrok zo rond 09.25 uur.

De reis heen

In de ochtend was het nog lekker koel. En windkracht 2. De reden waarom ik besloot te vertrekken in de ochtend was vanwege dat het windkracht 3 in de middag zou zijn. Dan was ik al aan de terugreis bezig en kon ik het rustig aan gaan doen. Verder zou het met dit mooie weer in de middag drukker op de fietspaden zijn. En ik wist niet hoelang ik erover zou doen dus wilde ik vroeg weg. Op het net werd aangegeven dat de enkele reis iets van 2 uren en 1 kwartier zou duren. Aangezien ik altijd heerlijk langzaam fiets, wist ik dat ik er langer over zou doen. En graag. Het is ook het genieten onderweg van de mooie plaatjes en de natuur! Mijn hele heenreis was heerlijk. Alles verliep heel goed. In Zeebrugge waar ik over een paar hogere punten heen moest fietsen, besloot ik om gewoon even door te zetten wat goed lukte. De hele heenreis verliep zeer goed.

Aankomst in Nederland

Ik besloot niet naar Sluis in de Nederlandse provincie Zeeland te gaan. Daar is het zo druk en zeker met zonneschijn. Nee, ik besloot het pittoresk plaatsje Retranchement aan te doen. Daar zou het rustiger zijn. Ik fietste dus van Oostende naar Bredene en kwam door De Haan/Klemskerke, De Haan/Vosseslag, De Haan/centrum, Wenduine, Blankenberge, Zeebrugge, Knokke en daarna Knokke-Heist heen. Van daaruit reed ik richtig het dorpje Retranchement. Ik zag het, toen ik nog in België aan het fietsen was, in de verte liggen. Mooie witte huisjes met oranje daken. Het kwam steeds dichterbij. Ik moest er ineens aan denken dat ik op 24 december 2014 van Tilburg naar Poppel fietste en nu vanuit België terug naar Nederland fietste. Grappig! Ik moest nog 1 slootje over en hup … dat was ik dan: in het Nederlandse dorp Retranchement! Ik was me er toch trots op dat ik dit gepresteerd had! Zo een eind fietsen. En dat nog wel op een ‘gewone’ fiets! Een wielrennersfiets en elektrische fiets, dat heb ik niet. Wel gewoon een ‘ouderwetse’ fiets. Die het heel goed deed! Ik besloot om even ‘bij te tanken’ bij restaurant ‘Grenzeloos’. Ik bestelde er een toast met tomaat en mozzarella met bieslook en daarbij een salade met bonen er tussendoor. Deze maaltijd liet ik vergezellen van een muntthee. Deze ‘benzine’ gaf me de kracht om straks de gehele fietstocht weer terug naar huis aan te kunnen!

De reis terug

Een heenreis lijkt altijd veel langer dan de terugreis. Die laatste reis kon ik veel meer ontspannen fietsen want ik wist nu wat ik onderweg allemaal tegen zou komen.

Het gedaan!

Het was zo tof om deze fietsreis te maken! De volgende keer fiets ik richting Frankrijk! Daar heb ik ook een enorme goesting voor/zin in*. Het zal wel van het voorjaar 2022 worden!

* België: goesting voor/Nederland: zin in

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Een betere Ik
Het verlangen hebben oprecht naar jezelf te zijn
Je kunt meer dan je denkt!

Voer een speciaal project uit!

Aan de hand van het weer plannen

Blog 2022-95

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Zomaar weer eens op pad

Als ik op pad ga, check ik het weer altijd. Echt. Altijd! Maar 1 keertje dan niet. Die ene keer. Ik fietste van Oostende naar Brugge waar ik een afspraak had. Toen het gedaan was, dacht ik ontspannen huiswaarts te gaan.

Een naderend onheil

Maar aangekomen bij het prachtige stuk natuur dat overging in weilanden, zag ik daar een enorme donkere wolk hangen. Mmm, dacht ik, zo ga ik niet de polder in. Dat is me te gevaarlijk. Het kwam in me op om dan even langs te gaan bij een vriendin. Kijken of ze thuis zou zijn. Ik zou dan een uurtje kunnen schuilen en dan mijn weg weer hervatten. Dus fietste ik verder. Om bij die vriendin te komen moest ik door het bos heen waarboven ook een reeks donkere wolken hingen. Mmm, ook dat zag er allesbehalve veilig uit. Wat nu?

Samen met de dieren

Ik besloot eerst te wachten daar waar ik beland was. Gewoon bij een huis dat daar stond, naast een weilandje met 2 paarden. Ik bleef wachten in de regen. Het donderde in de verte en ik hoopte dat het in de verte zou blijven. Het ene paardje, ofwel pony, keek me nieuwsgierig aan. Waarom bleef ik daar wachten. Ik ging een gesprek met het dier aan. ‘Omdat het te gevaarlijk is om met dat naderende onweer langs de weilanden te fietsen.’ Het dier bleef me rustig staan aankijken. Hij verbleef met zijn lange, mooie manen ook in de hoosbui. Hij kon ook niet veel anders doen.

Onder het afdak

Toen de regen iets minder werd, besloot ik verder te fietsen, naar het eerstvolgende dorp. Ik zei gedag tegen de paarden en begon weer te trappen. Toen ik bij Varsenare aankwam, zag het er in de lucht niet nog geheel goed uit. Ik ging dan maar naar de plaatselijke supermarkt en kocht er wat te eten. Drinken had ik bij me in mijn fietstas. Toen ik mijn boodschappen gedaan had, ging ik bij de winkel onder het afdak staan om mijn voeding te verorberen. Dat deed ik op mijn gemak: boven mij was het toch nog behoorlijk grijzig. Onweer hoorde ik niet maar een risico wilde ik niet lopen: ik bleef bij het afdak staan.

Kan ik weer?

Toen ik bij de paarden had gestaan, had ik me afgesteld op het universum met de wens dat de donkere wolken zouden verdwijnen en de blauwe lucht terug zou komen. Nadat ik mijn eten op had, was de lucht als zodanig opgeklaard dat ik wel weer kon gaan fietsen. Dus pakte ik mijn velo en ging weer op pad. Toen ik op de terugweg naar huis in de polder was, klaarde het in ene heel veel op: vanuit het niets was er een helderblauwe lucht met van die mooie, witte, donsdekenwolkjes. Zie je, dacht ik, heeft het universum mijn wens vervuld! Gelijk deed ik een dankzegging. Het werd zelfs nog heerlijk een beetje warm tijdens mijn rit.

Maar weer plannen

Als ik op pad ga, check ik het weer altijd. Echt. Altijd! Maar 1 keertje dan niet. Die ene keer. En toen dacht ik: het is het beste als ik weer ga plannen. Als ik ga fietsen, en dan speciaal bij een langere fietstocht, dan ga ik weer het weer checken. Dat is toch maar veiliger. Ik deed dat altijd maar toen niet. En nu ga ik het weer wel doen. Dan kan ik weer optimaal genieten van mijn fietstocht en van het weer!

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Werkervaring in het buitenland Deel 1
Kletterende regen
Heb jij een onafgemaakt boek op de plank?

Het is lekker weer om te fietsen!