Tagarchief: werkleven

Kinderen en dieren mogen mij wel!

Blog 2022-158

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Jong en blij zijn

Op het moment dat wij jong zijn, zijn we vaak blij. We hebben (nog) geen zorgen, alles is goed, alles is ok, alles is wonderbaarlijk. We ervaren en voelen vreugde in ons leven. Het leven is goed.

Schoolleven

Als wij de leeftijd bereikt hebben dat wij naar school gaan, breekt er een andere periode aan. Ik herinner me nog dat de kinderen van een goede vriendin van mij voor het eerst naar school gingen. Haar kinderen waren heel proper, keurig netjes opgevoed. Ook heel bewust. Maar toen zij schoolgaand waren, veranderde er iets bij hen. Na school spraken ze ineens vieze woorden en hadden ook geen prettig gedrag (meer). Ik was oprecht totaal geshockeerd!

Werkleven

En als we klaar zijn met school waarbij we helaas meerdere mensen, volwassenen en kinderen, tegenkomen die ons niet altijd goedgezind zijn dan kunnen wij totaal andere personen worden als wie we waren. We waren klein, lief, blij, noem het maar op. Maar op school en op het werk, althans, zo is mijn ervaring toch, verander je – en soms geheel compleet. Ik ben in al die jaren een mens geworden zoals ik helemaal niet ben. Hard, intolerant, kortaf, ongeduldig, negatief, aanvallend. En nog veel meer woorden. Zo heb ik lang geleefd: ver, ver weg van mezelf. Het was pijnlijk. Heel erg pijnlijk.

Maar dan …

En dan … gebeurde er dingen in mijn leven waarvan ik verschoot. Een paar voorbeelden.

De VoorleesExpress

In 2013, toen ik in Amsterdam woonde, deed ik mee aan het project De Voorleesexpress. In Amsterdam zijn er meerdere gezinnen waarvan de kinderen in het onderwijs niet geheel mee kunnen komen. Jij kunt dan gaan voorlezen bij een gezin zodat die kinderen steeds beter de Nederlandse horen en begrijpen. Ik las voor bij een gezin uit Afghanistan met 4 kinderen. Ik werd bij hen altijd hartelijk ontvangen en het voorlezen, het behulpzaam zijn aan mijn medemens, deed mij erg goed. Het gaf mij een gevoel van voldoening dat ik deze kinderen en daarmee het gehele gezin kon helpen. Iedere woensdagavond als ik de trap van het gebouw opliep richting de 4e verdieping naar ‘mijn’ gezin, huppelden de kinderen vrolijk in het rond. Na 6 maanden voorgelezen te hebben, zei de vader tegen mij dat zijn kinderen, als zij wisten dat ik ‘vanavond’ kwam, helemaal blij werden. Die kwam binnen in mijn hart! Wat lief! Dat was me meer waard dan welke waard dan welke functie ik tot dan toe ook bekleed had (meestal was dat secretaresse).

Warmte van een hond

Ik ging eens op bezoek bij een goede vriendin in een nog maar pas ontstane vriendschap. We hadden afgesproken en ik ging op haar huis aan. Al bijpratend zouden we samen de kerstboom gaan opzetten. Ze opende de deur, ik ging naar binnen en nam plaats op haar zetel/bankstel*. Binnen een halve minuut (!) kwam haar hond, een Pitbull Terrier, dicht tegen mijn benen aanstaan. Heel erg dicht. Ik voelde haar (het was een vrouwtje) lichaamswarmte door mijn benen heen gaan. Ik zei tegen de vriendin: ‘Kijk nou, ze komt helemaal tegen mij aanstaan’. Daarna kwamen er tranen in mijn ogen. Het was hartverwarmend.
Toen ik een paar maanden later nog eens op bezoek ging bij deze goede vriendin, gebeurde er het volgende. We hadden afgesproken ’s middags rond 16.00 uur. Maar 1 uur voordat ik bij haar voordeur arriveerde, ging de hond al steeds naar die voordeur toe! Ik kwam aan en kreeg dit te horen. Ik dacht: ja, die verhalen krijg je zo nu en dan in het nieuws te horen maar voor mij werd dat toen werkelijkheid.

Overdenken

En zo heb ik nog meer verhalen over kinderen en dieren die ik mocht ontmoeten met bijzondere gebeurtenissen. Ik was dit zo spontaan aan het overdenken op verschillende momenten. En in ene dacht ik bij mezelf: volwassenen zijn hard en be- en veroordelend naar mij toe maar kinderen en dieren komen vaker naar mij toe! Toen ik dat besefte, kreeg ik weer spontaan tranen in mijn ogen. Ik besefte ineens: ik ben geen slecht mens! Want door de jaren heen was ik er steeds meer in gaan geloven dat ik een wel een heel slecht persoon moest zijn. Mensen hadden altijd commentaar op mij en nooit was het eens goed. Pas later wist ik: mensen spiegelen zich aan een ander waarbij het eigenlijk over zichzelf gaat. Als iemand in een ander ‘een slecht mens’ zien dan vinden ze van zichzelf dat ze dit zijn. En jij hebt daar helemaal niets mee van doen. Want een ander kan niet bepalen of jij een slecht mens bent. Tenzij je écht hele slechte dingen gedaan hebt in je leven. Maar als jij een gewoon en goed leven leidt dan doe en ben jij niet zo maar ‘een slecht mens’.

Ik ben een goed mens!

Nu weet ik gewoon dat ik een goed mens ben. En van de betrouwbare mensen in mijn leven mag ik ook horen dat ik een lief mens ben. En daar vertrouw ik nu op. Steeds meer leid ik een bewust leven en probeer goed te (blijven) doen voor anderen en ook zeer zeker voor mezelf. Want als ik niet goed zorg voor mezelf, hoe kan ik dan goed zijn voor een ander? Dus de basis is mijzelf. Ik ben een goed en fijn persoon, met al mijn knukken (leuk woord!), zoals bij ieder ander. Maar principieel ben ik goed. Gewoon goed. Wat anderen ook zeggen. Want als iemand jou op jouw werk verteld dat jij slecht bent dan kent die persoon jou niet. De personen die jou kennen dat zijn de mensen met wie jij ook omgaat in jouw privéleven. Jullie beleven in een vriendschap mooie tijden samen en ondersteunen elkaar daar wanneer en waar het nodig is. En als daar een vriendschap tussen zit waarbij de klik minder is dan ga je gewoon in die vriendschap uit elkaar. Maar liefst dan met liefde, zodat je elkaar goed en eenvoudig en op een lieve manier los kunt laten. En jij blijft dan achter met de mensen die wel bij jouw horen. Jij – een goed mens …

Dankzij dieren en kinderen blijf ik mezelf trouw