Tagarchief: vriendschap

Loslaten is losse energie

Blog 2022-190

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Wat is loslaten?

Soms lees je artikelen over loslaten. Dan denk ik steeds bij mezelf: wat is dat eigenlijk, loslaten? En: hoe laat je los?

Even alleen zijn

Een aantal jaren geleden had ik het nodig om even alleen te zijn. Je hebt zo wel een van die periodes dat je het nodig hebt, om welke reden dan ook. Ik liet iedereen los, alle mensen die ik kende en alle zaken.

Moeite met alles achter me te laten

Toen ik besloten had dat ik even tijd voor mezelf nodig had, kon ik alles toch moeilijk loslaten. Ik bleef maar denken, zo van: morgen moet ik dit en dat afhandelen op het gebied van administratie. En volgende week moet ik die en die bellen. In mijn hoofd ging het  maar door. Ik kon niet loslaten. Dat kwam omdat je in het dagelijkse leven een vast stramien hebt. Die rekening moet dan betaald worden, een keer in de zoveel tijd ga je met die ene persoon wandelen of fietsen, dan en dan maak je je huis schoon. Overal heb je een vast schema voor. Een schema dat je opgeschreven hebt of iets dat vast in je hoofd zit.

De natuur helpt

Om me helemaal los te kunnen maken van alles en iedereen, besloot ik de natuur in te trekken. Ik zei tegen mezelf dat ik zou stoppen met onophoudelijke nadenken en dat ik alleen nog maar zou kijken. Nou, in de natuur valt heel veel te zien: de meest kolossale prachtige bomen, zwammen en paddenstoelen langs het pad, blaadjes in de kleuren groen, bruin, geel, oranje en rood. En dan de vogels. Ze zijn zo mooi en zingen heel erg mooi. Binnen de kortste keren voelde ik me verwelkomd in het bos. Het deed me enorm goed! Een periode verbleef ik in de natuur. Dagelijkse trok ik erop uit om met de fiets naar steeds een ander park of bos te gaan. En ik merkte dat ik mezelf aan het helen was. Met een hele grote dank aan de natuur natuurlijk.

Terug naar de mensenwereld

En dan kwam het moment dat ik besloot terug te gaan naar de mensenwereld. De wereld waar ik niet altijd fan van ben. Maar op dit moment in mijn leven leef ik ertussen. Tussen lieve vrienden die mij willen helpen en ik help hen waar en wanneer ik het kan. En soms ook tussen de chaos. Het drukke verkeer, de haastige mensen. De druk, de spanning. Het is niet perse mijn wereld. Ik merkte: in de natuur kon ik alles gemakkelijk loslaten. De natuur is niet dwingend. Er was een duidelijk verschil.

Op bezoek bij een vriend

Ik nam contact op met een vriend en zei dat ik graag samen een eindje wilde gaan fietsen. Hij vond dat ok en daar gingen we. Onderweg kwamen we terecht in een bos, het voelde gelijk weer ontspannen aan. We raakten aan de praat over het onderwerp waar ik hier en nu over schrijf: loslaten. Ik zag er tegenop om mijn vrienden weer te ontmoeten. Ik zag er erg tegenop. Ik heb hele lieve en goede vrienden. Maar na enige tijd in de natuur te zijn geweest, had ik daar het liefst willen blijven: leven tussen en in de natuur. Maar goed, ik ontmoette dus die vriend weer. Hij zei bij mijn terugzien: ‘Eerst even een omhelzing’. We omhelzen elkaar altijd en nu duurde het iets langer. Maar ik constateerde wel dat hij zich niet aan mij bond. Hij is ook een gevoelig persoon en voelde aan dat hij mij los moest laten.

Een interessant gesprek

Toen we in het bos aan het praten waren over het onderwerp ‘loslaten’, zei de vriend dat hij ook zo leeft: hij laat constant alles en iedereen los. Hij zei: ‘Als jij deze afspraak nu afgezegd had dan had ik dat geaccepteerd. En hij meende het. Ik zei hem: ‘Dat is wederzijds. Voor mij betekent dat een grote waarde: mensen gewoonweg laten zijn. In deze maatschappij leven we aan elkaar vast. Mensen dwingen jou – vanuit het werk maar zelfs in een vriendschap. Dat zijn geen slechte mensen en ik heb dat vroeger ook gedaan maar nu werk ik dat het beter is om dat niet (meer) te doen. Je bereikt er niets mee, alleen maar spanningen. En als je (on)bewust dwingend met mensen cq. Vrienden omgaat dan komen er zulk soort mensen op je pad. Een hele goede reden dus om er voorzichtig mee om te gaan. Die vriend en ik hadden over het onderwerp een heel interessant gesprek. Vooral met hem. Hij is heel goed in het loslaten.

Loslaten is een losse energie

Toen ik thuiskwam, wist ik het ineens: toen wij elkaar omhelsden eerder op de avond, voelde zijn energie aan als los. Hij had mij omhelst nadat we elkaar een hele tijd niet gezien hadden. Hij omhelsde mij langer maar er kwam geen dringende of dwingende energie aan te pas. Hij liet mij geheel vrij. Op het moment van de omhelzing had hij bewust een losse energie en ik had dat heel duidelijk gevoeld. Ik wist dat ik daardoor deze vriendschap graag wilde voortzetten. Ook omdat het een integer persoon is, en altijd vriendelijk en behulpzaam naar mensen toe. En met humor en een beetje stout. Ik ben ook zo. We hoeven niet altijd meneer en mevrouw braaf te zijn! En humor verrijkt het leven. Lachen is een groot goed.

Loslaten is energie

Na het samenzijn met deze goede vriend wist ik: loslaten is energie. Energie zie je niet maar je voelt het wel. Je voelt het duidelijk als iemand (aan) jou wilt vasthouden. Het voelt niet goed aan. Zelfs als je getrouwd bent met iemand, is het belangrijk elkaar los te laten. Mensen ademen liever voor zichzelf. Mensen kunnen elkaars’ koffie inschenken maar eenieder moet het zelf opdrinken. Dat kan een ander niet voor jou doen. Energie zie je niet maar voel je wel. En als iemand jou loslaat dan voelt dit heerlijk aan. Ik heb dat van die vriend mogen leren. Het was een mooie leerschool. Loslaten is energie. De juiste en een fijne energie is loslaten.

Iedereen en alles loslaten geeft kracht!

Een totaal ander persoon Deel 2

Blog 2022-143

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Onze vriendschap

In de vorige blog had ik geschreven over mijn vroegere vriendin Colette die na een ernstige ziekte en het beter worden een geheel ander persoon geworden was – in de goede zin van het woord. Vroeger had ik bij haar weinig of geen verbinding gevoeld. Toen ik haar na een ziekte en het beter worden, opgebeld had, kreeg ik iemand aan telefoon die ik nog maar amper herkende. Ik wist wel dat het Colette was: ze klonk hartverwarmend.

Literatuur

Ik had al enige tijd het idee om Colette na al die jaren eens te bellen. Ik ken mensen die door de jaren heen in contact bleven met haar. Dus wist ik hoe het Colette na onze vriendschap zo’n beetje gegaan was, dat ze nu een man en kinderen had. Toen ik hoorde dat haar een ziekte toegekomen was, was mijn behoefte om haar te bellen groot dus ging ik haar bellen. Een dag voordat ik haar belde, was ik net een boekje uit aan het lezen van pastor en auteur Hans Stolp, ‘Eerlijk kijken naar jezelf’. Toen ik dat las, wist ik dat het belangrijk was om Colette te bellen.

Het leven verandert

Als mensen iets ergs meemaken in het leven dan kunnen zij daardoor veranderen. Dat gebeurt niet bij iedereen maar wel bij velen van hen. Die mensen hebben een besef ervaren. Het besef dat het leven veel anders is dan dat zij dachten dat het was. Zij zijn dankbaar dat zij nog in leven zijn, dat zij weer beter zijn; zij hebben het licht gezien, zo zou je kunnen zeggen. En dat is ook letterlijk. Colette vertelde me dat zij een licht ervaren had en dat dit heel bijzonder was. Als mensen daaruit komen, weten zij de waarde van het leven. Een waarde waarvan wij veel kunnen leren. Want de mensen zoals ik die deze waarde nog niet op zo’n manier meegemaakt hebben die leven soms op de automatische piloot. Ik mediteer dan wel sinds een aantal jaren en ik besef meer en meer de waarde van het leven en ook van het contact met de mensen om mij heen, steeds meer bewust kiezend welke mensen ik graag om me heen heb, toch ben ik (nog) aan het zoeken over het hoe en wat en waar en dergelijke in het leven. En daarom was het fijn om te spreken met Colette. Zij heeft het al mogen ervaren, een stukje van het leven achter dit leven. Want mensen die een coma hebben ervaren, spreken van het licht, dat bijzondere licht.

De mens verandert

In elk geval was Colette nu een totaal ander persoon geworden. Ik luisterde goed naar haar tijdens ons gesprek en leerde sowieso dat alles wat ik hier en nu doe, van belang is. En dat ik daarbij me er beter bewust van kan zijn dat ik geen onnuttige dingen doe. Ja, ik kijk wel eens een filmpje op de sociale media maar op voorhand stel ik dan een alarm in zodat ik niet steeds naar een volgende video ga kijken. Ik werk elke dag daar naartoe waar ik naartoe wil. Ik heb mijn doel gezet en werk daar naartoe. En ondertussen ben ik er voor de mensen als de mensen mij nodig hebben. Ik merkte aan Colette dat zij nu handelt in verbondenheid. Dat wat zij aan het doen is, doet zij met een grote aandacht. Zij is met aandacht als daar waar zij mee bezig is. Zij is niet met haar aandacht bij gisteren, bij morgen, bij straks – neen, zij leeft hier en nu; in deze seconde. En het was alsof zij vrijgewaard was van haar verleden, alsof zij alles wat er ooit gebeurd was in haar leven, dat zij dat losgelaten had. Als zij licht leefde, lichter leefde; in het licht leeft. Het gesprek met haar was bijzonder. Het heeft mijn ogen geopend. Vlak na het gesprek kwamen de tranen bij mij. Ik voelde dat zij compleet anders was, anders dan vroeger toen ik geen verbinding bij haar, met haar voelde en dat bedoel ik niet als een verwijt want iedereen heeft zo haar of zijn dingen. Allemaal hebben we iets en hebben we iets te leren, ergens aan te werken. Het gaf me een gevoel van hartelijkheid en dankbaarheid om haar opnieuw te mogen spreken.

Hoe ik kan veranderen

Aan de hand van het verhaal van Delta Goodrem, de zangeres uit Australië die genas van haar ziekte kanker en na het lezen van het boekje ‘Eerlijk kijken naar jezelf’ van pastor Hans Stolp, begon ik nieuwsgierig te worden naar het hoe en wat van mensen die te maken hebben (gehad) met een ernstige ziekte of zelfs een bijna-dood-ervaringen en die na een intense periode nu een ander leven leiden – een leven van bewustzijn en de aandacht bij het hier en nu; de waarde inzien van het leven hier op Aarde. Ik houd me ermee bezig om te zien hoe ik kan veranderen, hoe ik nog meer zuiver kan leven. Hóe ik kan leven. Want velen van ons leven snel, ongeduldig, oppervlakkig, zich afvragend wat het levensdoel nu eigenlijk is. En van de mensen die een ernstig ziekteproces meegemaakt hebben, van hen kunnen wij veel leren. Van hen kunnen wij leren om te leven zoals het leven werkelijk bedoeld is. Bij Delta Goodrem was dit dat zij op zeer jonge leeftijd, rond haar 20e, al wist, dus na haar ziekte, wat haar prioriteiten waren en aan de hand daarvan ging leven. Zij hield zich niet meer bezig met onbenulligheden omdat zij nu de waarde van het leven ging inzien. En aan de hand van die waarde ging zij verder met haar ‘nieuwe’ leven. In deze winter van ‘21/’22, ten tijde van dat de natuur in ruste is, ben ik mij hiermee aan het bezigen. Ik leer van verhalen van mensen via video’s en lees er boeken over. Daarmee leer ik steeds meer over de waarde van het leven opdat ik steeds beter weet en leer wat mijn belangrijkste doel in mijn leven is. Ik houd jou, de lezer, als je hiervoor interesse hebt, daarvan graag op de hoogte.

Door eerlijk te kijken naar jezelf kun je ten goede veranderen

Een totaal ander persoon Deel 1

Bron foto: achterindeplatenkast.com
Blog 2022-142

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een leuke vriendschap

Toen ik in mijn jonge jaren was, had ik een bijzondere vriendschap met Colette. Wij deden altijd alles samen: naar school gaan, boodschappen doen, naar muziek luisteren, fietsen. Het was een leuke en bijzondere vriendschap. Toch, ik merkte dat Colette zich niet helemaal kon engageren in onze vriendschap en dat vond ik jammer. Ik kon dat niet geheel plaatsen maar het was af en toe net als of ik tegen iemand aan het praten was maar dat die persoon niet helemaal aanwezig was. Maar goed, ik nam het zoals het kwam en ieder mens heeft zo zijn dingen dus vond ik het wel best. De vriendschap was heel leuk en dus bleven we bevriend.

De jaren verstrijken

Als je bevriend bent met iemand in de klas van jouw school dan is die vriendschap heel intens. De hele dag maak je elkaar mee. Maar als je dan van die school afgaat dan gebeurt het helaas dat je elkaar uit het oog verliest. Je gaat ieder naar een andere school en eenieder gaat haar/zijn eigen interesses na. Iedereen gaat daarvoor en dat is begrijpelijk. Zo verloor ik ook Colette uit het oog wat ik niet prettig vond en zij misschien ook niet maar zo gaat dat nou eenmaal. Allebei apart leefden we verder.

Een moeilijke tijd

Jaren later hoorde ik via via dat Colette een hele moeilijke tijd doormaakte. Zij was ziek en lag in het ziekenhuis. Ze geraakte zelfs twee keren in een coma. Ik hield mijn hart vast en bad voor haar, opdat zij hieruit zou komen en ook dat zij hier goed uit zou komen. Daarna liet ik het los en liet gebeuren wat er gebeuren moest. Dat is aan het Hogere, een mens mag zich daar niet in mengen en kan dat natuurlijk niet leiden. Dat is een kwestie van loslaten en wat er moest gebeuren, dat gebeurt er sowieso. Zo is het leven en het is belangrijk dit te accepteren. Ik heb inmiddels geleerd om situaties los te laten; het gelukt me steeds beter. Ik dacht regelmatig aan Colette en haar toestand.

Beterschap

Na een aantal maanden hoorde ik dat het met Colette de betere kant opging. Ik was zeer verheugd dit te horen. Het deed me goed, mijn vroegere vriendin, het ging weer beter met haar. Ik besloot haar eens te bellen. Maar het duurde toch nog enige tijd voordat ik dit ging doen. Het is zoals het gaat: je kunt het nu doen maar stelt dat uit tot morgen, en morgen, en overmorgen. En zo verder. Maar toen … besloot ik: ik ga nu bellen, niets geen uitstel meer. Ik doe het nu!

Weer contact

Ik belde simpelweg en zij nam de telefoon op: Colette! Ze klonk eerlijk gezegd heel erg goed. Het was fijn om haar stem weer eens te horen. Ze groette mij vriendelijk. Ik vroeg haar hoe het met haar ging en ze zei dat het goed ging, ‘heel goed gaat het met mij’ voegde ze eraan toe. Ik ben een persoon die zo nu en dan mensen van ‘vroeger’ opbelt, dat ben ik. Ik weet het, de meeste mensen doen dat niet. Maar ik doe dat wel. Dat is niet altijd gemakkelijk want je verzet jezelf ertegen. Maar als ik mensen dan weer spreek dan is dat over het algemeen toch altijd weer leuk. En zo was het ook met Colette.

Een gebeurtenis en de prioriteit

De Australische zangeres Delta Goodrem was nog maar pas 21 jaar toe er bij haar kanker geconstateerd werd. Ondanks de aankondiging van die ziekte bij haar, bleef ze werken aan haar muzikale carrière. Ze nam zelfs een nieuw album op! Ze bleef overal mee doorgaan en daarnaast ook heel veel rust nemen. Heel veel rust. Op een gegeven moment was Delta aan de beterende hand. En ze werd steeds beter. Ze gaf interviews waarin zij vertelde welk effect de gebeurtenissen uit haar onlangse leven op haar hadden gehad. Zij vertelde over haar ziekte, over haar angsten, over haar volhouden en er ook in blijven geloven, over haar overwinning, over haar besef van dankbaarheid. Onder deze blog vind je een van haar interviews. In ieder geval wist zij na haar strijd tegen haar ziekte duidelijk waar haar prioriteiten lagen, al was ze nog maar zo jong. Ze wist het gewoon.

Helemaal anders

Mijn vriendin Colette had dan geen kanker maar had wel een stevig ziektebed gehad met daarin twee coma’s. Toen ik Colette daarna aan de telefoon sprak, hoorde ik vanaf het begin dat zij totaal anders was dan vroeger. Zij was nu een bewust persoon met een innemende hartelijkheid, vol zelfvertrouwen en er was een verbinding. Ik stond versteld. Zij was helemaal anders dan hoe zij vroeger was. Door haar ziekte, door haar nieuwe bewustzijn. Zij was echt een ander persoon. Hoe? Dat vertel ik in de blog die hierna komt in: Deel 2.

Klik hier voor het verhaal: Delta Goodrem on getting through cancer

Een speciale gebeurtenis kan jou tot een ander persoon maken

Een gelijkmatige vriendschap

Blog 2022-120

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een welkome vriendschap

Een leuke vriendschap is altijd welkom. Samen leuke dingen doen: fietsen, wandelen, frietjes eten, de natuur in. Of samen koken. Het kan allemaal heel erg leuk zijn.

Een gelijkwaardige vriendschap

Als ik zelf een vriendschap heb, let ik er altijd wel op dat deze vriendschap een beetje een gelijkwaardige is. Dat wil zeggen: de ene keer trakteert de ene persoon en de andere keer trakteert de ander. Dat hoeft niet zo precies te zijn. Het hoeft niet perse 50-50% te verlopen maar het is toch belangrijk om het een beetje in balans te houden. Want een vriendschap die qua geven en nemen bijvoorbeeld 10-90% is, is niet zo fijn. De een geeft dan heel veel en de ander ontvangt alleen maar. Dat kan wel even een periode duren als de een bijvoorbeeld een tijdje minder geld te besteden heeft maar uiteindelijk is het fijn als het weer enigszins rechtgetrokken wordt.

Niet pietje precies

De verdeling van geven en nemen hoeft niet pietje precies te zijn. Als een vriendschap 40-60% is dan is het ook nog wel om te doen. Maar een beetje balans is toch wel fijn. Het komt niet op 5 centen, zullen we maar zeggen. En stel dat de een even wat minder geld te besteden heeft dan kan die persoon de ander in die vriendschap weer helpen met bijvoorbeeld een verhuizing of iets dergelijks.

Een vriendschap in balans

Maar als door de jaren heen zo een vriendschap enigszins in balans is dan voelt dit toch het beste aan. Ik heb dat mogen ervaren. Als er teveel onbalans is in een vriendschap dan komt er misschien toch eens een einde aan de vriendschap. In een vriendschap kan veel gedeeld worden: een traktatie, moed, hoop, advies, een fietstocht samen of wandeling. Geld hoeft het dus niet altijd te kosten. Gratis elkaar in de natuur helpen met een wandeling en problemen van de een of ander uitpraten, is ook welkom. Een goede vriendin of vriend heeft soms alleen maar eens nood aan een luisterend oor. Of begrip. En zo kan een vriendschap op vele verschillende manieren waardevol in stand gehouden worden. Het is steeds een beetje balanceren maar als je het op je gevoel doet dan klopt het meestal wel. Houd er gewoon een beetje de balans in, voel het aan, en geniet van jouw vriendschap(pen)!

Met liefde investeer ik in mijn vriendschappen!

Mijn vriendschappen

Blog 2022-106

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Ik als persoon

Als persoon ben ik iemand die goed alleen kan zijn. Daar waar andere mensen liever iemand haast constant om zicht heen hebben, kiest een Steenbok ervoor om dan weer onder de mensen te zijn, en dan weer even alleen. Een Steenbok heeft dit nodig. Verder ben ik een gezelschapsdier en kan goed overweg met mensen maar ben dan soms ook eens koppig. Zelf vind ik dat een fijne eigenschap in deze huidige wereld zoals wij die kennen. Niet iedereen meent het altijd goed met je dus moet je soms je gewei tegen de muur aan bonken om iets gedaan te krijgen. Ik ben eerlijk gezegd blij dat ik iemand ben die voor zichzelf durft op te komen. Verder ben ik een ‘ongewoon’ persoon. Ik houd ervan ‘dingen anders te doen dan hoe anderen het doen’. De vraag rijst dan: hoe doe ik dingen anders dan anderen? Daarop kan ik moeilijk een antwoord geven. Dat wijst zich uit in de praktijk. Dat wat de meeste mensen doen, doe ik anders maar op welke manier, daar ben ik me niet echt van bewust want ik weet niet hoe anderen iets doen. Maar ik weet wel dat mensen soms vreemd tegen me aankijken omdat ik dingen anders doe. Wel merk ik dat als ik dingen anders doe, mensen mij zeer vaak na doen. Ze kijken een beetje vreemd tegen mij op maar kopiëren wel wat ik doe …

Je trekt aan als een magneet

Einstein zei eens dat je iemand en/of iets aantrekt als een magneet. Het is dan zeer van belang om dit bewust in te zetten in het leven. Ik heb gemerkt dat als ik veel en vettig snoep, ik dan mensen aantrek die dit ook doen. Het leidt zich zeer nauw! En als ik heel erg vaak en lang aan het werk ben dan heb ik mensen om me heen die zowaar van hetzelfde soort zijn. Dan ontmoet ik mensen die ook de hele tijd werken. Het is wonderbaarlijk, zo precies trek je mensen aan!

Mijn vriendschappen

De vriendschappen die ik heb, zijn zowaar hetzelfde als hoe ik ben: het zijn bijna allemaal mensen die ook vriendelijk zijn als ook voor zichzelf op durven te komen, en vaak ondernemend zijn. Maar anders ondernemend dan gemiddeld. We ondernemen vaak in niet-reguliere zaken. Ik kan daar erg van genieten. Om mensen om me heen te hebben die zijn zoals ik. Ik ben blij dat ik hen aantrek. Ik voel direct dat het ‘mijn mensen’ zijn. Vaak hebben we niet veel woorden nodig als we bij elkaar zijn.

Fijne vriendschappen

De fijnste vriendschappen zijn inderdaad die vriendschappen waarbij je weinig woorden nodig hebt. Je weet wat je aan elkaar hebt, je voelt elkaar ook goed aan. Dat is vrienden zijn op een ontspannen manier. En daarnaast is er een welkome humor. En regelmatig wandelen en fietsen zodat er ook bij tijden even bijgepraat kan worden. Dat zijn nou fijne vriendschappen. Daar teken ik voor!

Mijn vrienden zijn mijn parels!

(On)Zeker!

Blog 2022-104

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Het bezoek

Onlangs was ik op bezoek bij mijn goede vriendin Amy. We hadden elkaar al een tijdje niet meer gezien en zo ook had ik haar hond niet meer ontmoet. Bij aankomst keken we eerst naar het nieuwe aquarium dat aangeschaft was. Een grote bak met hele mooie grotere en kleinere vissen met de ene kleur die nog mooier was dan de andere kleur. Daarna gingen we wat bijpraten en daarna was het tijd om te gaan slapen. Ik bleef overnachten op de comfortabele bank. Amy en haar hond verbleven in haar slaapkamer, zoals elke nacht.
De volgende ochtend

Amy wilde de volgende dag, een zondag, wat spullen uit haar tuin versjouwen zodat ze verder kon werken aan haar projecten. Ik zou haar daar graag bij gaan helpen. De zondagochtend was ik al vroeg wakker en besloot de keuken een beetje op te ruimen. Ik wist dat dit niet gezien zou worden als een bemoeïenis maar als een welkom geschenk. En ik vind opruimen leuk om te doen!

Even wat koffie

Tijdens het opruimen van de keuken, zette ik even wat koffie. Het smaakte me zo goed dat ik een tweede koffie nam. Nu was dat wel lekker maar ik merkte dat ik last kreeg van de cafeïne. Ik begon het warm te krijgen en een beetje te zweten want het was die dag al vroeg warm. Zelfs mijn handen en vingers begonnen een beetje te shaken. Ik dacht, ik moet maar niet teveel koffie meer nemen! Ik voelde dat ik er ook een beetje onzeker van werd.

Onderaan de roedel

Later op de ochtend kwamen Amy en haar hond naar beneden. Amy’s hond is een Pitbull Terriër. Het is een lief dier; het is een vrouwtje. Diverse keren komt zij tegen mij aan staan, zo van, het is goed. Het voelt goed aan. Dat vind ik zo mooi aan honden: ze beschermen je en geven vertrouwen. Na enige tijd ging Amy even naar het toilet. Ik was met de hond alleen in de huiskamer en voelde me nog steeds onzeker, gewoon door het drinken van de koffie. De hond voelde dit direct. Mijn grote onzekerheid op dat moment. Ik vond dat een beetje oncomfortabel omdat ik toch met een Pitbull Terriër alleen in de kamer stond. De hond legde toen haar poten om mijn been heen en fixeerde mijn been. Toen wist ik: ik ben nu veel te onzeker. De hond probeerde ‘boven’ mij te staan – bovenaan de roedel. En ik wist dat ik dit niet mocht toelaten. Maar door de koffie die mij beïnvloedde, kreeg ik het niet gedaan om me zekerder te gaan voelen. Gelukkig kwam toen Amy aangelopen. Ik vertelde haar dat haar hond mij probeerde te domineren. Ik zei haar dat ik wist dat ik me sterker moest opstellen, qua dominantie en qua energie; mijn energie. Amy beaamde mijn visie. En dus had ik hier een taak te doen!

Bovenaan de roedel

Het allereerste wat ik moest doen, of niet meer moest doen, wat nog wat koffie inschenken. Dat moest ik laten, wilde ik me zekerder gaan voelen. En ten tweede werkte ik er vanuit mijn hoofd aan om me zekerder te gaan voelen zodat ik bovenaan de hondenroedel zou komen te staan zodat de hond me niet kon domineren. Ik vroeg Amy wat ik moest doen als de hond me zou proberen te domineren. Amy zei: ‘Je moet dan met je vinger waarschuwen naar de hond en zeggen ‘uh, mag niet!’. De hond probeerde me toen nog een aantal keren te domineren en ik zei strikt terwijl ik met mijn vinger wees: ‘uh, mag niet!’. De hond luisterde steeds goed en keerde zich direct van me af. Ik zorgde ervoor qua mijn gedrag en houding dat ik bovenaan de hondenroedel stond. En dat merkte de hond. Ik moest wel. Ik was in de buurt van een Pitbull Terriër. Deze honden zijn zeer goed met mensen, baby’s en andere honden mits ze sociaal goed opgevoed zijn. Deze hond was een lief dier en ik besefte dat het mijn foutje was dat ik niet bovenaan de roedel had gestaan. Ik veranderde mijn houding en de hond veranderde haar houding ook.

Lunch in de tuin

Wel moest ik de hond nog een paar keren waarschuwen met een strikte toon en het wijzende vingertje. De hond luisterde en nu moest ik mijn houding en energie goed houden! Weg met mijn onzekerheid! Anders zou ik de hond in de war brengen. Honden merken direct wanneer ze het leiderschap over kunnen nemen. Maar een hond mag nooit boven een mens, of zelfs een baby, staan. Amy en ik waren aan het lunchen in de tuin en op enig moment kwam de hond naast me staan toen ik daar zat. En toen wist ik dat alles weer goed was. De hond domineerde mij niet meer. Nu was ik weer ontspannen. Bij mijn lunch dronk ik geen koffie meer want dat stemde me niet goed, ook al is het heerlijk.

Weer iets geleerd

Van deze situatie heb ik geleerd. Ik drink geen koffie meer als ik bij honden ben! Door de cafeïne krijg ik het warm, word ik onzeker, en plots sta ik onderaan de hondenroedel en dat is niet de bedoeling! Ik moet in de buurt van honden te allen tijde mijn energie goed en hoog houden want dat is het veiligst! De hond weet dan dat jij de baas bent. Maar het is niet alleen dat ik dit geleerd had die dag. Ik besefte dat het hetzelfde eraan toegaat met mensen. Als mijn energie ‘laag’ is bij mensen die mij toch al niet goed behandelen dan creëer ik alleen maar een nog meer oncomfortabele situatie voor mezelf. Het is van belang dat ik mijn energie ‘goed’ houd. Want zo creëer ik mijn hele leven, met de energie die ik op dat moment heb. En dat is goed oppassen. Het leidt zich heel nauwkeurig. Ik was me hiervan al bewust maar door deze situatie met een hond nog meer. Amy’s hond heeft me geleerd dat ik goed op mijn energie moet letten, hoe deze steeds is. Want als ik mijn energie goed en hoog houd dan creëer ik een goed leven voor mezelf. Dus dank je wel, lieve hond, dat je me dit geleerd hebt!

In de buurt van honden sta ik boven aan hun roedel

We zijn allen broeders en zusters van elkaar

Blog 2022-92

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Polarisatie

In het jaar 2020 en helaas ook in 2021 komt er nogal wat polarisatie voor. Binnen de gehele maatschappij, op de werkvloer, bij vriendenkringen en ja, zelfs tussen familieleden. Voor velen onder ons is dit nu het geval. Ik moet eerlijk en met pijn, spijt en verdriet vertellen dat dit nu ook bij mij het geval is. De een vindt dit, de ander dat. De een wil dit, de ander dat. Het is nu even niet anders.

Het heeft een doel

Misschien is het totaal niet leuk dat deze situatie nu zo is, dat zoveel mensen recht tegenover elkaar staan maar het heeft een doel. En het doel is: dat wij allen straks weer samenkomen. Als een geheel. En dan meer begripvol naar elkaar kunnen zijn. Omdat we elkaar dan beter zijn gaan begrijpen. Als ik deze tijd een moeilijke tijd vind, en dat vind ik, dan houd ik mezelf voor dat het een doel dient. Eerst is er een flinke ruimte tussen iedereen in. En daarna komen we allen weer samen.

Een magneet heeft 2 kanten

Een magneet trekt aan. Als een magneet. Allicht. Maar draai de magneet om en kijk wat er gebeurt: het stoot af! Heel erg hard! En dat is er nu bij iedereen aan het gebeuren. In 2020 is dat begonnen en in 2021 duurt dit nog voort. Het ene moment trekken we elkaar aan. En het volgende moment moeten we niets meer van elkaar hebben. Hele vriendschappen en families scheuren uit elkaar. Het is hartverscheurend. Het doet pijn, het doet verdriet. Het voelt zeer, zeer oncomfortabel.

We zijn allen broeders en zusters van elkaar

Ja, het doet heel erg veel pijn. En we kunnen daarin blijven hangen en er dramatisch over gaan doen maar het kan ook anders. Momenteel laat ik mij vergezellen van de mensen die het goed met mij menen. Ik voel het aan. Er zijn mensen om me heen die erin staan zoals ik erin sta. Die mensen trek ik natuurlijk aan als een magneet. En die mensen zijn mij zo dierbaar. Dat waren ze al maar nu nog meer. Het voelt aan alsof zij mijn broeders en zusters zijn. Ze zijn mijn broers en zusters! En dat waren ze altijd al!

Vriendschap, liefde en vertrouwen

In mijn leven heb ik altijd al mensen om me heen gehad waarmee ik een warme band had. Als ik ergens mee zat dan waren zij er voor mij. En nu, nu ook ik constateer dat ik me in een polarisatie bevind, ben ik zeer dankbaar voor die vrienden die er altijd al geweest zijn voor mij. Het is vriendschap, het is liefde en het is vertrouwen. De mensen met wie ik het altijd al goed kon vinden die zijn er voor mij. Nu en hier. Ik heb hen nodig en zij mij. We zijn er voor elkaar – als broers en zusters. Voor altijd. Voor eeuwig. Er is liefde en we hebben en behouden het vertrouwen.

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Daar staan we dan …
Veel of weinig spullen?
En nu ga ik me eens ontspannen!

We zijn allen met elkaar verbonden!