Tagarchief: vrienden

Te snel ‘ja’ zeggen voor een afspraak

Blog 2022-187

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

‘Ja’ is al gezegd

Ken je dat? Iemand vraagt jou ergens voor. Of je een weekendje mee de Ardennen in gaat. Of je aanwezig wilt zijn bij een trouwpartij. En voordat je er zelf erg in hebt, heb je al ‘ja’ gezegd. Jij hebt jouw ja-woord al gegeven! Bij wijze van spreken! Ken je dat? Nou, ik wel. Ten minste, van vroeger. Want tegenwoordig let ik bij voorbaat op! Ik kijk wel uit met wat ik zeg! Eerst denk ik rustig over mijn antwoord na!

Bellen of sociale media

Vroeger werd ik gebeld voor een afspraak. Als iemand je iets vraagt via de telefoon dan heb je snel ‘ja’ gezegd. En even later heb je er spijt van. Want ik zei in mijn jongere jaren overal enthousiast ‘ja’ op. Een paar dagen later, als die afspraak dan eraan zat te komen, had ik er totaal geen zin meer in. Maar tegenwoordig hoeft het zo niet meer te gaan. Ik heb de mensen om me heen een beetje aangeleerd om contact met mij op te nemen, alleen via de sociale media. Dus wil iemand contact met mij dan gaat dit regelmatig via Messenger van Facebook.

Bedenktijd

Als iemand een vraag aan jou typt dan heb jij nog even tijd om er rustig over na te denken. Dan kan ik bedenken: wil ik wel écht naar dit feest? Of heb ik het komende weekend al een afspraak staan? En zo kun je je afspraak inplannen of afzeggen. Wel zo handig! Die bedenktijd neem ik zelfs als ik mensen per telefoon of in levende lijve spreek. Als iemand me ergens voor uitnodigt dan zeg ik gewoonweg dat ik er even over wil nadenken. Of ik zeg dat ik momenteel mijn agenda niet bij de hand heb en dat ik er later op terugkom.

Afzeggen

En het is zelfs zo dat als ik een afspraak heb en er, om welke reden dan ook, niet (meer) naartoe wil gaan, ik dit gewoon tegen betreffende persoon zeg. Ik zeg dan dat er een andere afspraak tussengekomen is of dat ik een andere afspraak over het hoofd gezien heb. Of dat ik een beetje te moe ben. Of dat ik het de afgelopen tijd iets te druk gehad heb. Enzovoorts. Ik zie dat als een stukje assertiviteit. Ja, ik mag opkomen voor mijzelf.

Niet zo vaak een afspraak

Vandaag de dag heb ik niet zo vaak meer een afspraak. Ik heb er niet meer zo’n behoefte aan. ’s Winters geniet ik om te wandelen en fietsen in de natuur en een goed boek te lezen. En ’s zomers komen de contacten vanzelf weer los. Vanwege het mooie weer trek je er vanzelf weer op uit om je vrienden te ontmoeten Je hebt er dan ook echt zin in.

Komisch!

Laatst sprak ik dus een vriend die een weekend naar de Ardennen ging met een groep mensen. Hij zei dat hij te snel erop toegegeven had en wilde eigenlijk niet meer. En de week erop had hij een trouwpartij. Tja, die ga je ook niet zomaar nog afzeggen. Je kunt dat eigenlijk niet maken! Dus ging hij overal heel braaf naartoe. Ik schoot ervan in de lach: ik vond het zo komisch. Hij zei dat hij er de volgende keer nog eens over zou nadenken wat hij zou doen. Ik herken het wel want toen ik jonger was, ging het bij mij exact hetzelfde. Ik ben blij dat ik nu rustig ‘nee’ kan zeggen en durf te zeggen tegen mensen. En als het mensen zijn die dat niet kunnen waarderen, dan zijn dat mijn mensen niet. Dat heb ik inmiddels wel geleerd. Ik wil een prettig en ontspannen leven hebben. En daar horen de juiste lieve vrienden bij. En die heb ik gelukkig!

Je mag rustig een afspraak weigeren als je die niet wilt

Een totaal ander persoon Deel 3

Blog 2022-144

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een jong en vrij leven

Je bent jong. Je hebt geen zorgen. Ten minste, meestal niet. Jouw pa en ma of andere verzorgers doen van alles voor jou, betalen de facturen, dragen zorg voor jouw school, enzovoorts. Het leven is goed als je jong bent. Je hoeft weinig te doen of te regelen. Je hebt een vrij leven en leeft dat ook vrij. Wat een heerlijk gevoel!

Jongeren weten nog niet beter

Als je jong bent, weet je wat je weet. Iedere dag leer je bij. Je hebt het goed, je hebt het luxe, ook al besef je dat niet altijd. Je bent wat opstandig want je wilt steeds nieuwe dingen uitproberen; daar ben je jong voor. Je bent soms ‘tegen’ je ouders en/of docenten; je hebt het gevoel dat zij jou willen tegenhouden in de dingen die jij zo graag wilt doen. Dus soms stoot je een keer of wat tegen een muur aan. Ja, je bent zo nu en dan een beetje opstandig maar wat maakt het uit; het hoort bij jou jonge leven. Je hebt misschien nog niet (veel) confrontaties gehad. Je leeft erop los!

Plots een confrontatie

Tussen 2008 en 2014 woonde ik in Amsterdam. Ik las in het nieuws dat er een vliegtuigongeluk gebeurd was in het buitenland. Scholieren van een Amsterdamse school waren hierbij komen te overlijden. Het voorval had plaatsgevonden tijdens een schoolvakantie. Om elkaar te kunnen ondersteunen, kwamen de scholieren tijdens hun verlof toch naar het schoolgebouw toe. Ik fietste die dag toevallig langs deze school. Op de trap lagen er bloemen. Jonge mensen zochten troost bij elkaar en waren helemaal in tranen. Hun leven viel stil.

Verwerken en nadenken

Zo een gebeurtenis heeft nogal een impact op iemands’ leven. Scholieren gaan iedere dag naar school toe en hebben meestal niet zo’n zorgen. Maar als er zoiets gebeurt en het blijkt dat het scholieren waren van jouw school, dan ben je daar behoorlijk overstuur van. Het zet je ook aan het nadenken. De tranen stromen, dat zoiets kan gebeuren op jouw jonge leeftijd, denk je. Je had dit nooit verwacht. Op zeer jonge leeftijd word je geconfronteerd met zo’n niet zo fijn nieuws. Je moet door iets heen; je hebt iets te verwerken.

Een ander persoon

En zo kan het gebeuren dat je op zo’n jonge leeftijd al een totaal ander persoon wordt. Helemaal anders dan de maanden ervoor toen je iedere dag naar je school ging. Toen het leven nog zo vreugdevol eruit zag. Je gaat door een verwerkingsproces heen. Het leven lijkt niet meer zo onbeperkt als dat jij dacht dat het was. Het kan ook beperkte dingen voortbrengen. Beperkingen, confrontaties, en meer van dat. Door het verwerkingsproces en jouw nadenken, over de situatie of het leven op zich, word je een ander persoon. Ineens komt de volwassenheid bij jou om de hoek kijken. Het is niet leuk om zoiets mee te maken. Maar de gebeurtenis is wel belangrijk. Want nu ga je de waarde inzien.

De waarde van het leven

De waarde van het leven en de mensen om je heen. Ook de waarde van jouw ouders en docenten tegen wie jij je zo nu en dan hebt verzet. Tuurlijk, vele jongeren doen dat. Jong zijn is een ontdekkingstocht.. Maar nu in ene zie je alles in een ander perspectief. Het leven heeft een waarde. Het leven is waarde. Heel erg waardevol. Dat heb je nu geleerd. En de kunst is om verder te leven met dit gegeven, met deze waarde. In je leven zul je nog meer confrontaties op je pad krijgen. Het maakt jou tot steeds een beetje een ander persoon. Jij, die steeds meer de waarde inziet van jouw leven, jou zelf, de mensen om jou heen en het leve op zich. Het mag misschien raar klingen maar een confrontatie is een geschenk. Je leert er iets uit wat tot jou moest komen. Het kan heel veel pijn doen, ja, maar je leert ervan. En daarom moest jij dit meemaken. Jij bent nu een ander persoon, met veel liefde en waarde.

Door een specifieke gebeurtenis ga jij misschien meer waarde in het leven zien

Loslaten is lichter leven

Blog 2022-123

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Heel veel gaande hebben

In ons leven hebben we heel veel gaande. Veel, lang en hard werken, de weekenden vol met afspraken, de hele avond tv kijken, veel spullen in huis. Dit alles is niet goed en niet slecht. Het is een keuze. Vroeger had ik alles wat hierboven vermeld staat. Totdat ik lichter wilde leven.

Loslaten

Om lichter te kunnen leven, moest ik loslaten. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk qua spullen in mijn huis sorteren en zoveel als mogelijk weg doen, bijvoorbeeld naar de papiercontainer, glascontainer, en spullen die nog gebruikt konden worden naar de Kringloopwinkel zodat een ander er blij mee kon zijn. Het viel me niet altijd mee om mezelf los te maken van deze spullen. Ik wilde het zo graag bewaren. Maar dan ook weer niet! Dus elke keer als ik spullen weg deed dan begon ik opnieuw aan dit project, spullen wegdoen, na weer een paar weken of maanden. En dan lukte het me toch om nog meer weg te doen dan de laatste keer. Het figuurlijk loslaten was mezelf losmaken van bepaalde vrienden en/of bepaalde situaties. Vrienden en situaties die niet meer bij mij paste. Bijvoorbeeld in 2001 ben ik gestopt met roken waarmee ik was begonnen toen ik 9 (!) jaar was. Ik stopte samen met een aantal familieleden en wij allen roken vandaag de dag nog steeds niet: het was de juiste tijd voor ons om te stoppen. We waren er blijkbaar klaar mee, met het roken.

Lichter leven

Elke keer als het me lukt om letterlijk en figuurlijk dingen, situaties en/of mensen in mijn leven los te laten, merk ik dat ik ‘lichter leef’. Er is dan een last van mijn schouders afgevallen. Soms kan een mens ergens heel lang over twijfelen, over het loslaten van een bepaalde iets of een bepaalde persoon. De wens is daar dan al lang om deze los te laten maar de aanzet ertoe is nog niet gedaan. Daar is moed voor nodig. Een moedig besluit. En dat besluit, zo voel je, wil je op een gegeven moment niet meer uitstellen. Als de tijd daar is dan ga je ervoor! Dan is het nu nodig. En dan doe je het in ene. Eerst weken, maanden of misschien zelfs wel jaren uitstellen en dan … is er ineens dat gevoel van: nu doe ik het! En hup … het gebeurt. Je hebt het losgelaten. Je maakt er jezelf van los. En je kijkt niet meer om. Die persoon of die situatie of die spullen hebben een bijzonder mooi deel van jouw leven uitgemaakt maar nu was het de tijd om het te laten gaan.

Je bent veranderd

En als je dan losgelaten hebt, merk je dat je weer een stukje verder gekomen bent. Je bent weer iets meer een ander mens geworden. Je bent weer iets dichter bij jezelf gekomen. Zoals je wilde zijn, zoals je wilt zijn. Je hebt de moed gevonden en erop vertrouwd dat het allemaal goed komt. Dat je jezelf mag zijn. Want als je jezelf bent dan trek je die mensen aan die jij ook echt in je leven wilt hebben. En daar mag je voor gaan.

Laat los en leef!

In de eerste maanden van het jaar 2020 gingen heel veel mensen plots hun huis opruimen. Iedereen had er behoefte aan. Het huis, de zolder, kamers, schuren, garages, alles werd grondig nagezien. Vele, vele spullen gingen weg. Ik deed er ook aan mee. En ik blijf het doen. In 2021 ben ik nog steeds aan het loslaten. Ik wil nog dichter bij mezelf komen. Ik wil nog meer loslaten en leven! Want daarvoor leef ik, om te leven. En het is belangrijk om dan los te laten. Het leven is jezelf constant ontwikkelen. Het ene moment gaat dit rustig en gestaag, op een ander moment maak je ineens grote sprongen. Het verschilt. Ik voel me steeds gelukkiger als ik loslaat. Ik merk dat ik dan ‘steeds meer kan leven’. Ik wil niet teveel vrienden, teveel werkuren, teveel spullen (die ik toch vaak niet nodig heb …). Ik wil me vrij voelen en leven. En daar blijf ik aan werken. Het doet me goed. Ik voel me steeds gelukkiger. Het lukt me steeds beter: ik laat los en ik leef!

Laat los en leef licht!