Tagarchief: regen

Aan de hand van het weer plannen

Blog 2022-95

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Zomaar weer eens op pad

Als ik op pad ga, check ik het weer altijd. Echt. Altijd! Maar 1 keertje dan niet. Die ene keer. Ik fietste van Oostende naar Brugge waar ik een afspraak had. Toen het gedaan was, dacht ik ontspannen huiswaarts te gaan.

Een naderend onheil

Maar aangekomen bij het prachtige stuk natuur dat overging in weilanden, zag ik daar een enorme donkere wolk hangen. Mmm, dacht ik, zo ga ik niet de polder in. Dat is me te gevaarlijk. Het kwam in me op om dan even langs te gaan bij een vriendin. Kijken of ze thuis zou zijn. Ik zou dan een uurtje kunnen schuilen en dan mijn weg weer hervatten. Dus fietste ik verder. Om bij die vriendin te komen moest ik door het bos heen waarboven ook een reeks donkere wolken hingen. Mmm, ook dat zag er allesbehalve veilig uit. Wat nu?

Samen met de dieren

Ik besloot eerst te wachten daar waar ik beland was. Gewoon bij een huis dat daar stond, naast een weilandje met 2 paarden. Ik bleef wachten in de regen. Het donderde in de verte en ik hoopte dat het in de verte zou blijven. Het ene paardje, ofwel pony, keek me nieuwsgierig aan. Waarom bleef ik daar wachten. Ik ging een gesprek met het dier aan. ‘Omdat het te gevaarlijk is om met dat naderende onweer langs de weilanden te fietsen.’ Het dier bleef me rustig staan aankijken. Hij verbleef met zijn lange, mooie manen ook in de hoosbui. Hij kon ook niet veel anders doen.

Onder het afdak

Toen de regen iets minder werd, besloot ik verder te fietsen, naar het eerstvolgende dorp. Ik zei gedag tegen de paarden en begon weer te trappen. Toen ik bij Varsenare aankwam, zag het er in de lucht niet nog geheel goed uit. Ik ging dan maar naar de plaatselijke supermarkt en kocht er wat te eten. Drinken had ik bij me in mijn fietstas. Toen ik mijn boodschappen gedaan had, ging ik bij de winkel onder het afdak staan om mijn voeding te verorberen. Dat deed ik op mijn gemak: boven mij was het toch nog behoorlijk grijzig. Onweer hoorde ik niet maar een risico wilde ik niet lopen: ik bleef bij het afdak staan.

Kan ik weer?

Toen ik bij de paarden had gestaan, had ik me afgesteld op het universum met de wens dat de donkere wolken zouden verdwijnen en de blauwe lucht terug zou komen. Nadat ik mijn eten op had, was de lucht als zodanig opgeklaard dat ik wel weer kon gaan fietsen. Dus pakte ik mijn velo en ging weer op pad. Toen ik op de terugweg naar huis in de polder was, klaarde het in ene heel veel op: vanuit het niets was er een helderblauwe lucht met van die mooie, witte, donsdekenwolkjes. Zie je, dacht ik, heeft het universum mijn wens vervuld! Gelijk deed ik een dankzegging. Het werd zelfs nog heerlijk een beetje warm tijdens mijn rit.

Maar weer plannen

Als ik op pad ga, check ik het weer altijd. Echt. Altijd! Maar 1 keertje dan niet. Die ene keer. En toen dacht ik: het is het beste als ik weer ga plannen. Als ik ga fietsen, en dan speciaal bij een langere fietstocht, dan ga ik weer het weer checken. Dat is toch maar veiliger. Ik deed dat altijd maar toen niet. En nu ga ik het weer wel doen. Dan kan ik weer optimaal genieten van mijn fietstocht en van het weer!

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Werkervaring in het buitenland Deel 1
Kletterende regen
Heb jij een onafgemaakt boek op de plank?

Het is lekker weer om te fietsen!