Tagarchief: Pitbull Terriër

Kinderen en dieren mogen mij wel!

Blog 2022-158

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Jong en blij zijn

Op het moment dat wij jong zijn, zijn we vaak blij. We hebben (nog) geen zorgen, alles is goed, alles is ok, alles is wonderbaarlijk. We ervaren en voelen vreugde in ons leven. Het leven is goed.

Schoolleven

Als wij de leeftijd bereikt hebben dat wij naar school gaan, breekt er een andere periode aan. Ik herinner me nog dat de kinderen van een goede vriendin van mij voor het eerst naar school gingen. Haar kinderen waren heel proper, keurig netjes opgevoed. Ook heel bewust. Maar toen zij schoolgaand waren, veranderde er iets bij hen. Na school spraken ze ineens vieze woorden en hadden ook geen prettig gedrag (meer). Ik was oprecht totaal geshockeerd!

Werkleven

En als we klaar zijn met school waarbij we helaas meerdere mensen, volwassenen en kinderen, tegenkomen die ons niet altijd goedgezind zijn dan kunnen wij totaal andere personen worden als wie we waren. We waren klein, lief, blij, noem het maar op. Maar op school en op het werk, althans, zo is mijn ervaring toch, verander je – en soms geheel compleet. Ik ben in al die jaren een mens geworden zoals ik helemaal niet ben. Hard, intolerant, kortaf, ongeduldig, negatief, aanvallend. En nog veel meer woorden. Zo heb ik lang geleefd: ver, ver weg van mezelf. Het was pijnlijk. Heel erg pijnlijk.

Maar dan …

En dan … gebeurde er dingen in mijn leven waarvan ik verschoot. Een paar voorbeelden.

De VoorleesExpress

In 2013, toen ik in Amsterdam woonde, deed ik mee aan het project De Voorleesexpress. In Amsterdam zijn er meerdere gezinnen waarvan de kinderen in het onderwijs niet geheel mee kunnen komen. Jij kunt dan gaan voorlezen bij een gezin zodat die kinderen steeds beter de Nederlandse horen en begrijpen. Ik las voor bij een gezin uit Afghanistan met 4 kinderen. Ik werd bij hen altijd hartelijk ontvangen en het voorlezen, het behulpzaam zijn aan mijn medemens, deed mij erg goed. Het gaf mij een gevoel van voldoening dat ik deze kinderen en daarmee het gehele gezin kon helpen. Iedere woensdagavond als ik de trap van het gebouw opliep richting de 4e verdieping naar ‘mijn’ gezin, huppelden de kinderen vrolijk in het rond. Na 6 maanden voorgelezen te hebben, zei de vader tegen mij dat zijn kinderen, als zij wisten dat ik ‘vanavond’ kwam, helemaal blij werden. Die kwam binnen in mijn hart! Wat lief! Dat was me meer waard dan welke waard dan welke functie ik tot dan toe ook bekleed had (meestal was dat secretaresse).

Warmte van een hond

Ik ging eens op bezoek bij een goede vriendin in een nog maar pas ontstane vriendschap. We hadden afgesproken en ik ging op haar huis aan. Al bijpratend zouden we samen de kerstboom gaan opzetten. Ze opende de deur, ik ging naar binnen en nam plaats op haar zetel/bankstel*. Binnen een halve minuut (!) kwam haar hond, een Pitbull Terrier, dicht tegen mijn benen aanstaan. Heel erg dicht. Ik voelde haar (het was een vrouwtje) lichaamswarmte door mijn benen heen gaan. Ik zei tegen de vriendin: ‘Kijk nou, ze komt helemaal tegen mij aanstaan’. Daarna kwamen er tranen in mijn ogen. Het was hartverwarmend.
Toen ik een paar maanden later nog eens op bezoek ging bij deze goede vriendin, gebeurde er het volgende. We hadden afgesproken ’s middags rond 16.00 uur. Maar 1 uur voordat ik bij haar voordeur arriveerde, ging de hond al steeds naar die voordeur toe! Ik kwam aan en kreeg dit te horen. Ik dacht: ja, die verhalen krijg je zo nu en dan in het nieuws te horen maar voor mij werd dat toen werkelijkheid.

Overdenken

En zo heb ik nog meer verhalen over kinderen en dieren die ik mocht ontmoeten met bijzondere gebeurtenissen. Ik was dit zo spontaan aan het overdenken op verschillende momenten. En in ene dacht ik bij mezelf: volwassenen zijn hard en be- en veroordelend naar mij toe maar kinderen en dieren komen vaker naar mij toe! Toen ik dat besefte, kreeg ik weer spontaan tranen in mijn ogen. Ik besefte ineens: ik ben geen slecht mens! Want door de jaren heen was ik er steeds meer in gaan geloven dat ik een wel een heel slecht persoon moest zijn. Mensen hadden altijd commentaar op mij en nooit was het eens goed. Pas later wist ik: mensen spiegelen zich aan een ander waarbij het eigenlijk over zichzelf gaat. Als iemand in een ander ‘een slecht mens’ zien dan vinden ze van zichzelf dat ze dit zijn. En jij hebt daar helemaal niets mee van doen. Want een ander kan niet bepalen of jij een slecht mens bent. Tenzij je écht hele slechte dingen gedaan hebt in je leven. Maar als jij een gewoon en goed leven leidt dan doe en ben jij niet zo maar ‘een slecht mens’.

Ik ben een goed mens!

Nu weet ik gewoon dat ik een goed mens ben. En van de betrouwbare mensen in mijn leven mag ik ook horen dat ik een lief mens ben. En daar vertrouw ik nu op. Steeds meer leid ik een bewust leven en probeer goed te (blijven) doen voor anderen en ook zeer zeker voor mezelf. Want als ik niet goed zorg voor mezelf, hoe kan ik dan goed zijn voor een ander? Dus de basis is mijzelf. Ik ben een goed en fijn persoon, met al mijn knukken (leuk woord!), zoals bij ieder ander. Maar principieel ben ik goed. Gewoon goed. Wat anderen ook zeggen. Want als iemand jou op jouw werk verteld dat jij slecht bent dan kent die persoon jou niet. De personen die jou kennen dat zijn de mensen met wie jij ook omgaat in jouw privéleven. Jullie beleven in een vriendschap mooie tijden samen en ondersteunen elkaar daar wanneer en waar het nodig is. En als daar een vriendschap tussen zit waarbij de klik minder is dan ga je gewoon in die vriendschap uit elkaar. Maar liefst dan met liefde, zodat je elkaar goed en eenvoudig en op een lieve manier los kunt laten. En jij blijft dan achter met de mensen die wel bij jouw horen. Jij – een goed mens …

Dankzij dieren en kinderen blijf ik mezelf trouw

(On)Zeker!

Blog 2022-104

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Het bezoek

Onlangs was ik op bezoek bij mijn goede vriendin Amy. We hadden elkaar al een tijdje niet meer gezien en zo ook had ik haar hond niet meer ontmoet. Bij aankomst keken we eerst naar het nieuwe aquarium dat aangeschaft was. Een grote bak met hele mooie grotere en kleinere vissen met de ene kleur die nog mooier was dan de andere kleur. Daarna gingen we wat bijpraten en daarna was het tijd om te gaan slapen. Ik bleef overnachten op de comfortabele bank. Amy en haar hond verbleven in haar slaapkamer, zoals elke nacht.
De volgende ochtend

Amy wilde de volgende dag, een zondag, wat spullen uit haar tuin versjouwen zodat ze verder kon werken aan haar projecten. Ik zou haar daar graag bij gaan helpen. De zondagochtend was ik al vroeg wakker en besloot de keuken een beetje op te ruimen. Ik wist dat dit niet gezien zou worden als een bemoeïenis maar als een welkom geschenk. En ik vind opruimen leuk om te doen!

Even wat koffie

Tijdens het opruimen van de keuken, zette ik even wat koffie. Het smaakte me zo goed dat ik een tweede koffie nam. Nu was dat wel lekker maar ik merkte dat ik last kreeg van de cafeïne. Ik begon het warm te krijgen en een beetje te zweten want het was die dag al vroeg warm. Zelfs mijn handen en vingers begonnen een beetje te shaken. Ik dacht, ik moet maar niet teveel koffie meer nemen! Ik voelde dat ik er ook een beetje onzeker van werd.

Onderaan de roedel

Later op de ochtend kwamen Amy en haar hond naar beneden. Amy’s hond is een Pitbull Terriër. Het is een lief dier; het is een vrouwtje. Diverse keren komt zij tegen mij aan staan, zo van, het is goed. Het voelt goed aan. Dat vind ik zo mooi aan honden: ze beschermen je en geven vertrouwen. Na enige tijd ging Amy even naar het toilet. Ik was met de hond alleen in de huiskamer en voelde me nog steeds onzeker, gewoon door het drinken van de koffie. De hond voelde dit direct. Mijn grote onzekerheid op dat moment. Ik vond dat een beetje oncomfortabel omdat ik toch met een Pitbull Terriër alleen in de kamer stond. De hond legde toen haar poten om mijn been heen en fixeerde mijn been. Toen wist ik: ik ben nu veel te onzeker. De hond probeerde ‘boven’ mij te staan – bovenaan de roedel. En ik wist dat ik dit niet mocht toelaten. Maar door de koffie die mij beïnvloedde, kreeg ik het niet gedaan om me zekerder te gaan voelen. Gelukkig kwam toen Amy aangelopen. Ik vertelde haar dat haar hond mij probeerde te domineren. Ik zei haar dat ik wist dat ik me sterker moest opstellen, qua dominantie en qua energie; mijn energie. Amy beaamde mijn visie. En dus had ik hier een taak te doen!

Bovenaan de roedel

Het allereerste wat ik moest doen, of niet meer moest doen, wat nog wat koffie inschenken. Dat moest ik laten, wilde ik me zekerder gaan voelen. En ten tweede werkte ik er vanuit mijn hoofd aan om me zekerder te gaan voelen zodat ik bovenaan de hondenroedel zou komen te staan zodat de hond me niet kon domineren. Ik vroeg Amy wat ik moest doen als de hond me zou proberen te domineren. Amy zei: ‘Je moet dan met je vinger waarschuwen naar de hond en zeggen ‘uh, mag niet!’. De hond probeerde me toen nog een aantal keren te domineren en ik zei strikt terwijl ik met mijn vinger wees: ‘uh, mag niet!’. De hond luisterde steeds goed en keerde zich direct van me af. Ik zorgde ervoor qua mijn gedrag en houding dat ik bovenaan de hondenroedel stond. En dat merkte de hond. Ik moest wel. Ik was in de buurt van een Pitbull Terriër. Deze honden zijn zeer goed met mensen, baby’s en andere honden mits ze sociaal goed opgevoed zijn. Deze hond was een lief dier en ik besefte dat het mijn foutje was dat ik niet bovenaan de roedel had gestaan. Ik veranderde mijn houding en de hond veranderde haar houding ook.

Lunch in de tuin

Wel moest ik de hond nog een paar keren waarschuwen met een strikte toon en het wijzende vingertje. De hond luisterde en nu moest ik mijn houding en energie goed houden! Weg met mijn onzekerheid! Anders zou ik de hond in de war brengen. Honden merken direct wanneer ze het leiderschap over kunnen nemen. Maar een hond mag nooit boven een mens, of zelfs een baby, staan. Amy en ik waren aan het lunchen in de tuin en op enig moment kwam de hond naast me staan toen ik daar zat. En toen wist ik dat alles weer goed was. De hond domineerde mij niet meer. Nu was ik weer ontspannen. Bij mijn lunch dronk ik geen koffie meer want dat stemde me niet goed, ook al is het heerlijk.

Weer iets geleerd

Van deze situatie heb ik geleerd. Ik drink geen koffie meer als ik bij honden ben! Door de cafeïne krijg ik het warm, word ik onzeker, en plots sta ik onderaan de hondenroedel en dat is niet de bedoeling! Ik moet in de buurt van honden te allen tijde mijn energie goed en hoog houden want dat is het veiligst! De hond weet dan dat jij de baas bent. Maar het is niet alleen dat ik dit geleerd had die dag. Ik besefte dat het hetzelfde eraan toegaat met mensen. Als mijn energie ‘laag’ is bij mensen die mij toch al niet goed behandelen dan creëer ik alleen maar een nog meer oncomfortabele situatie voor mezelf. Het is van belang dat ik mijn energie ‘goed’ houd. Want zo creëer ik mijn hele leven, met de energie die ik op dat moment heb. En dat is goed oppassen. Het leidt zich heel nauwkeurig. Ik was me hiervan al bewust maar door deze situatie met een hond nog meer. Amy’s hond heeft me geleerd dat ik goed op mijn energie moet letten, hoe deze steeds is. Want als ik mijn energie goed en hoog houd dan creëer ik een goed leven voor mezelf. Dus dank je wel, lieve hond, dat je me dit geleerd hebt!

In de buurt van honden sta ik boven aan hun roedel