Tagarchief: olifanten

Gegrepen door de olifanten

Blog 2022-194
Links is mama Pocha en rechts is haar dochter Guillermina

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Het begin

Eind mei hoorde ik van een olifantenredding van een moeder en haar jong. Ze leefden in een dierentuin, tussen beton, al jaren- en jarenlang. De moeder had vroeger gewerkt in een circus. Haar jong die inmiddels groter was dan haar moeder, had nog nooit kennis gemaakt met de natuur. Ze zag wel de natuur om haar heen maar kon die niet aanraken …

De redding

Op YouTube zag ik een video van de redding. In 2 aparte behuizingen in de vorm van kratten vond er een reis van 5 dagen plaats van de dierentuin in Argentinië naar een nieuwe, natuurlijke omgeving in Brazilië. Het gehele vervoer werd gevolgd en gefilmd door de media. Steeds als er onderweg gestopt werd, gingen de deuren voor moeder en dochter olifant even open om hen te voeden en van drinken te voorzien. Op sommige plaatsen werden er grote takken met bladeren van bomen afgekapt zodat de olifanten van deze voor hen heerlijke verse bladeren konden eten. Het was voor mens en dier een vermoeiende reis, maar wel een met een resultaat …

De aankomst

Moeder Pocha had decennia lang tussen het beton geleefd in de dierentuin, dochter Guillermina 22 jaar. En nu stond hen een geheel nieuwe leven te wachten. Het mocht niet toevalligerwijze gebeuren in de tijd dat wij allen aan het gaan zijn naar een Nieuwe Wereld. Met zijn allen stappen we een Nieuwe Leven binnen. Bij aankomst werd eerst de krat mama Pocha vanaf de vrachtwagen aan de grond gezet. Elke olifant heeft haar of zijn tijd nodig om te acclimatiseren, de omgeving te besnuffelen, zich veilig genoeg te voelen om haar eigen omgeving te verlaten, in dit geval de krat die al enige tijd in de dierentuin in Argentinië gestaan had zodat moeder en dochter eraan konden wennen en hun geuren erin konden verspreiden. Pocha had meerdere uren nodig om haar krat te verlaten. Het was allemaal heel nieuw voor haar. Men besloot om Guille alvast ook aan de grond te brengen zodat moeder en dochter dicht bij elkaar zouden zijn en blijven.

In de nacht

Tijdens de nacht zijn moeder en dochter weer samen. Ze hebben steun aan elkaar in zo een voor hen zo nieuwe, vreemde omgeving. Ze leunen tegen en aan elkaar. Alles is rustig. Ze snuiven hun nieuwe omgeving in hen op.

De volgende ochtend

De zon is aan het opkomen en Pocha en Guillermina zijn vol energie! Ze trompetteren het uit! En ze maken piepgeluidjes. Van blijdschap. Van vreugde. Ze zijn gered! Ze zijn weer terug in de natuur! Daar waar zij horen! Mens en dier zijn bevreugd! Olifant Lady, die in het habitat leefde, hier in Brazilië, komt een paar keren kijken naar de nieuwkomers. De eerste 2 keren zien Pocha en Guille haar niet. Maar de 3e keer zien ze haar wel. Het is spannend … Er staan nog hekken tussen de dieren, voor de rust en de veiligheid.

In de schuur

Moeder en dochter staan tussen spijlen in een overdekte schuur. Dat is om hen bij aankomst in deze nieuwe omgeving een gevoel van veiligheid te geven. Na 1 dag in deze plaats worden de poorten opengezet. De andere olifanten die al eerder gered waren, zijn nog helemaal achteraan in de weide. Maar zij allen, evenals P&G, hebben elkaar al wel gehoord en geroken. Olifanten in de natuur horen en ruiken hun soortgenoten op vele kilometers afstand. Het is onderdeel van hun overlevingsmechanisme.

Voorzichtig!

Als bij de schuur de poorten open gaan naar hun nieuwe leven, gaan P&G op ontdekking uit. Maar wel voorzichtig! Want dat is hoe olifanten zijn: rustig, majestueus en voorzichtig! Guille stapt als eerste naar buiten: achteruit. Veiligheid eerst! Het is mooi en ook grappig om te zien. Ja, olifanten zijn ook zeer grappig. En vooral P&G! Na een paar dagen durven ze al buiten de schuur te gaan. Steeds meer ontdekken ze wat er allemaal is daarbuiten: graslanden, zoveel andere dieren zoals honden, katten, geiten, kikkers, vogels, verkoelende wateren waar je jezelf in kunt laten plonzen, en heerlijk bomen waar je met je achterste tegenaan kunt scrubben als je eens jeuk hebt! Plots is het leven een feest!

Ontmoetingen

En dan is het tijd voor P&G om de andere olifanten te ontmoeten! Maia, Hana, Mara, Lady, Bambi. Ja, allen wisten zij al een aantal dagen dat er nieuwkomers waren. En nu mogen ze deze 2 olifanten ontmoeten! G weet nog niet zo goed wat zij moet doen en dus doet zij haar moeder na. Mama P gaat, nog wel tijdens de allereerste ontmoeting, achter de gesloten hekken, naast de andere olifanten staan die haar met veel nieuwsgierigheid en interesse, besnuffelen. Dan ruiken ze ook even aan de dochter. Zo raken de olifanten aan elkaar gewend.

Samenkomst

En dan is het echt zo ver: de poorten gaan open! De afgelopen dagen was alles zo goed en rustig tussen alle olifanten. Het is nu veilig genoeg om hen allemaal samen te brengen! En zo geschiedde! Het is een samenkomst van olifanten die door de mens lang, lang geleden op een wrede manier uit hun oorspronkelijke habitat gehaald waren, om ons mensen te vermaken. Olifanten, als ook leeuwen, tijgers, en nog meer zeer gevoelige wilde dieren, werden van het ene op het andere moment hun natuurlijke omgeving gerukt om aan te verdienen. Geld. Voor de mensen. Lijden. Voor de olifanten.

De (zeer nabije) toekomst

Mogen wij mensen ons beseffen dat wij de wilde dieren nu iets terug te geven hebben. Iets wat wij voor ons eigen bestzijn van hen afgenomen hebben: hun leven, hun veiligheid, hun geliefden, hun rechten. Mogen wij mensen alstublieft, alstublieft, de liefde teruggeven aan de olifanten; aan alle wilde dieren. Het is zeer erg hoe alle wilde dieren door toedoen van de mens behandeld zijn. Het is triest. Het is verdrietig. Als ik foto’s zie van olifanten die (nog nu steeds) lijden dan stromen de tranen over mijn wangen. Maar mijn verdriet kan en mag niet (te) lang duren. Want er is werk aan de winkel! Het werk dat ACTIE heet!

Actie!

Op dit moment, in het jaar 2022, zijn er nog vele olifanten en andere wilde dieren waarvoor een redding nodig is. Zij leven nog steeds in een omgeving die allesbehalve natuurlijk is voor hen. Vaker staan olifanten de hele dag op beton wat enorm slecht voor hun voeten (ik zeg liever geen poten) is. En ook komt het nog steeds voor dat zij of geen beschutting hebben tegen de zon, niet de hele tijd toegang tot water als de zon op zijn heetst is, dagelijks voeding krijgen waar veel te weinig vitaminen in zitten. Als ik die olifanten op beeld zie, ervaar ik het als schrijnend. Maar het is beter om mijn tranen te drogen en er zelf aan te werken om die dieren naar een beter leven te helpen.

Mijn inzet

Eind mei 2022 kwam ik in contact met de Global Sanctuary for Elephants (GSE) in Brazilië. Inmiddels heb ik 2 keren een donatie aan hen gedaan. Een keer voor behuizing en een keer voor het aanschaffen van hooi voor de dieren. En nu heb ik besloten om voortaan (ook) blogs te schrijven voor hen. Ik doe dit omdat ik een diepe genegenheid voor hen voel. Olifanten zijn genereus, majestueus, vrolijk, grappig, gevoelig. Het zijn geweldige, mooie, prachtige dieren! Ik voel, ik voel dat ik deze dieren wil helpen met alle middelen die ik hiervoor tot mijn beschikking heb. Mijn gevoel, mijn schrijftalent, mijn computer, mijn website, de beelden waarop ik hen kan zien, de tranen die ik voor hen heb – voor hun lijden en hun vreugde als ook hun humor, hun grappen en grollen! Mijn oprechte liefde voor alle olifanten op de wereld.

Jouw inzet

In deze Nieuwe Wereld waar wij naartoe aan het gaan zijn, is het van belang je in te zetten op en voor jezelf, als ook voor een doel dat de hele Aarde steunt. De ene persoon houdt van boten, de andere van mensen, de andere heeft interesse voor het milieu, de natuur. Ieder mens heeft zo haar of zijn ding. En zo kunnen wij allen elkaar aanvullen naar het herstellen van de Aarde. In het jaar 2020, toen er een lockdown was, gebeurden er wonderen: dolfijnen kwamen weer tevoorschijn in de wateren van Venetië, paarden en herten vertoonden zich in parken in steden, mensen hoorden en zagen ineens de vogeltjes in hun achtertuin. De Aarde en haar natuur is zo uniek geschapen. Laten we er weer voor haar zijn, haar helpen in het herstel naar het beter, naar hoe het vroeger was: een fijne wereld. Kijk eens wat jij kunt doen voor iets waar jij de Aarde behulpzaam mee kunt zijn.

Donatie

Misschien wil jij olifanten die nog gered moeten worden uit dierentuinen, de mogelijkheid geven om daar spoedig terecht te komen? Zodat zij net als moeder olifant Pocha en haar dochter Guillermina weer een vrij leven kunnen leiden in plaats van lijden? Als je graag wilt helpen, dan kun je een donatie doen via de website hieronder.

Ik, Stephanie de Bonth, heb op geen enkele manier connecties met de Global Sanctuary for Elephants Brazil. Het is alleen mijn doel olifanten te helpen, terug naar een voor hen natuurlijke leefomgeving die zij verdienen. De omgeving waar zij oorspronkelijk vandaan komen, waar zij zich veilig voelen en waar zij weer kunnen zijn wat ze zijn: olifant.

Global Sanctuary for Elephants Brazil
(Bovenaan op de website kun je de taal op ‘Nederlands’ zetten.)

Moeder olifant Pocha en haar dochter Guillermina in vreugde na hun redding!

Laat olifanten weer olifanten zijn

Van trage dieren kunnen wij leren

De olifant links is Rana en rechts staat Mara.
Bron foto: Global Sanctuary for Elephants (GSE) Brazil
Blog 2022-181

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Haast

Wij leven momenteel in een wereld met haast. Iedereen wil constant snel, snel verder. Het is ons opgelegd. Door de jaren heen. En het is geen goed idee. Zeker niet nu we naar een nieuwe wereld aan het gaan zijn.

Vroeger was het leven en werken nog leuk

Vroeger, best een aantal jaren geleden, had ik een leuk leven. En is had het altijd leuk op mijn werk. Er hing geen sfeer van: dat moet dan en dan af zijn en je moet stevig doorwerken. Nee, je deed gewoon je best en dat was het. Niets meer of minder dan dat! Het waren nog echt leuke tijden. Ik had vroeger er geen moeite mee om naar mijn werk te gaan.

De tijden nu

Nu leven we in tijden dat alles binnen een bepaalde tijd af moet. En waarom? Omdat er mensen zijn die daar heel erg veel geld mee en aan verdienen. En de mensen maar werken en werken. In zo’n soort tijden leven we nu. En dat is niet prettig en het is niet goed voor onze gezondheid. Het is daarom belangrijk om hier eens over na te denken en tot een bewustwording te komen dat het ook anders kan. Het is belangrijk dat wij mensen weer het heft in handen nemen en het leiderschap weer bij onszelf leggen. De mensen voor wie wij werken, zij hebben óns nodig! Dus wij gaan aangeven wat wïj willen!

Jonge mensen

Ik merk vooral aan jonge mensen dat zij het niet meer trekken. Bij hen moet alles nu. Zo hebben zij dat geleerd gekregen. Vele, vele reclames gaan over dat je iets ‘nu’ móet kopen of bestellen. Waarom? Waarom is dat nodig? Hiermee worden mensen alleen maar onder druk gezet. Ik zie heel erg duidelijk om mij heen dat jonge mensen hier erg veel last van hebben. Oudere mensen kunnen hier zich nog tegen verzetten. Zij hebben de rustige tijden nog meegemaakt en zij laten niet zo met zich doen. En zij gaan niet snel op reclames en trends in.

En dan de olifanten …

Sinds kort volg ik de redding van olifanten door de organisatie Global Sanctuary for Elephants (GSE) in Brazilië. Het is zo mooi om te zien hoe olifanten, in dit geval vooral in Zuid-Amerika, gered worden van omstandigheden zoals leven in een dierentuin. Het zijn soms ook ex-circusdieren. Als de olifanten gered zijn in inmiddels leven op het grondgebied van de GSE dan worden ze rustig en krijgen ze steeds meer vertrouwen. Ze bewegen zich voort – sierlijk, rustig, langzaam. Want dat zijn olifanten over het algemeen: langzaam. En dan merk ik dat als ik in een video enige tijd naar hen kijk, dat ik dan ook rustig wordt. Het is een goede meditatie! Ik leer van hun traagheid! Hoe giraffen en olifanten leven, daar kunnen wij mensen nog een hoop van leren. Het is heerlijk om naar die dieren te kijken. En zeker in de snelle tijden waarin wij nu leven. Ja, wij kunnen veel leren van trage dieren …

Als je het leuk vindt om te zien hoe de olifanten Rana en Mara elkaar voor het eerst ontmoetten dan kun je deze video bekijken. Het gebeurt achter hekken voor de veiligheid. Vandaag leven Rana en Mara samen in een natuurlijke omgeving in Brazilië. Ze houden ervan om samen te leven.

Olifanten hebben de tijd nodig om aan elkaar te wennen. Dat kun je zien in de prachtige video’s.

Rana laat haar vreugde blijken aan Mara
Mara en Rana’s eerste aanrakingen
Het openen van de poort voor Mara en Rana

Liefdevol Leven is trager en bewust leven

Wat wij olifanten terug kunnen geven

Blog 2022-172
Bron foto: Global Sanctuary for Elephant Brazil

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Vermaak

Velen onder ons zijn vroeger eens naar het circus geweest. Leuk vermaak voor de kinderen. Dieren die kunstjes kunnen doen. Wilde dieren wel te verstaan. Dieren die op een wrede manier uit hun habitat werden gehaald, vaak op zeer of zelfs te jonge leeftijd bij hun moederen vandaan. Zij werden gevangen genomen om ons mensen en onze kinderen vermaak te geven. Leeuwen, tijgers, olifanten. De meest gevoelige dieren die moesten leven in een kooi van 1 bij 2,5 meter.

Circus in mijn stad

Ik heb 10 jaren in Nederland, Waalwijk, gewoond waar ook eens het circus verscheen. ’s Avonds kwam ik terug van een afspraak en liep het grote plein over. Ik zag dat er een circus op gebouwd werd en kwam langs een kooi. Een kooi met een heuse leeuw erin. Een leeuw in alle angst, met angstige ogen. Een leeuw met heel veel pijn en verdriet. Ik wist niet wat ik zag. Hoe kon dit zo gebeuren?

Naar de dierentuin

Naar een circus ben ik nooit geweest. Wel naar de dierentuin. Een dierentuin met prachtige dieren als ijsberen, olifanten, leeuwen, tijgers. Ik voelde het. Ik voelde dat het niet klopte. Ik voelde dat er iets mis was. Ik kwam bij de olifanten. Ik keek niet naar ze, zo van, oh, wat mooi, olifanten! Neen, ik voelde en zag ook duidelijk dat de dieren daar gewoon stonden. Ongelukkig te wezen. In het land waar ze geboren werden, hadden ze een enorm groot levensgebied. Een levensgebied met groen, met bomen, met takken, met planten en bloemen – met hun soortgenoten, hun familieleden. Maar daar, in de dierentuin, hadden zij maar een paar luttele meters tot hun beschikking. Opdat wij mensen hen konden ‘bewonderen’.

Bewustwording

Op een gegeven moment kwam er een bewustwording onder de mensen: zo kan het niet meer. Circussen met wilde dieren dat bestaat steeds minder en minder op deze wereld. In Nederland mogen er sinds 2015 geen wilde dieren meer optreden voor mensen. Mensen weten dat dit niet meer kan. Steeds meer mensen zien in dat het de wilde dieren geen goed doet en nooit heeft gedaan.

Trauma

De wilde dieren die opgetreden hebben, hebben hier een trauma aan overgehouden. Dat zij in veel te kleine kooien zaten, dat zij steeds vervoerd moesten worden. Of dat zij in dierentuinen zaten, ver verwijderd van hun natuurlijke habitat en hun soortgenoten. Wij hebben die dieren heel wat aangedaan. Heel erg veel, veel pijnen voor heel, heel veel jaren.

Wilde dieren verdienen onze zorg

Wat wij wilde dieren terug kunnen geven voor wat wij hen veel te lang aangedaan hebben, is onze zorg. Ons respect en onze zorg. Dat kunnen wij hen geven door bijvoorbeeld behulpzaam te zijn in projecten die als doel hebben olifanten terug te brengen naar hun natuurlijke omgeving. Dit kunnen wij doen door middel van ondersteuning geven in de vorm van een bedrag dat wij overmaken een organisatie die zich hiervoor inzet.

Global Sanctuary for Elephants

Een van die organisaties is Global Elephants in Brazilië. Deze organisatie vangt olifanten op die eerder vertoefden in circussen en/of dierentuinen. Zij beschikken over een groot natuurgebied waar zij olifanten weer olifanten laten zijn. Als u wilt, kunt u geld aan hen overmaken, al is het een klein bedrag. Alles mag helpen zodat deze organisatie nog meerdere olifanten op kan vangen. Want momenteel zijn er nog vele olifanten die gered moeten worden.

Sommige olifanten hebben het niet gehaald

De Global Sanctuary for Elephants was bezig met de redding van olifant Pelusa. Helaas heeft deze olifant door haar zeer slechte conditie de weg naar de Sanctuary nooit mogen vinden. Daarom is onze hulp zo hard nodig bij het redden van olifanten. Het is wat wij olifanten terug kunnen geven na hoe wij hen behandeld hebben. Wij mensen kunnen nu de redding voor hen betekenen.

Hieronder vindt u de website van Global Sanctuary for Elephants in Brazilië. Als ook de aankomst van moederolifant Pocha en dochterolifant Guillermina die in een dierentuin in Argentinië zaten waar zij leefden tussen het beton. In de video hieronder beleef je hun vreugde de ochtend nadat zij aangekomen waren in Brazilië.

Global Sanctuary for Elephants

Pocha and Guille’s First Morning At Sanctuary

Laten wij olifanten nu liefde en zorg geven

Redding uit het circus

Bron foto: Global Sanctuary for Elephants, dochter Guillermina (l) en mama Pocha (r)
Blog 2022-170

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Het leven in een circus

Jaren geleden was het helaas normaal dat wilde dieren in circussen gehouden werden. We gingen met zijn allen deze wilde dieren bekijken want dat was toch wel mooi om te zien! Wilde dieren reisden mee met een circus opdat zij voor ons, mensen, het publiek, op konden treden. Zo werd het ons en onze kinderen geleerd.

Het besef

Gelukkigerwijze kwam er een besef. Het besef dat dit wel eens helemaal niet zo goed kon zijn voor wilde dieren om zo te leven: het verblijven in zeer kleine kooien waarin zij zich amper konden keren en met veel lawaai om hen heen. We begonnen in te zien dat het de dieren enorm veel stress gaf. Stress voor ons vermaak. Wat een last!

De verandering

Er begon een verandering te komen in het houden van dieren in circussen. Steeds meer mensen waren ervoor dat wilde dieren als circusact niet meer kon. De verandering zette in.

En nu?

Maar de vraag rees: wat nu? Waar moesten de wilde dieren uit de wereldwijde circussen nu naartoe? Mensen begonnen organisaties om wilde dieren op te vangen. En zij geven daar hun hele leven voor. Zij doen alles voor deze dieren.

Redding van beren

In Nederland hebben we Het Berenbos waar beren die vroeger in circussen als act werden ingezet, nu samen leven in de natuur en waar zij tot rust kunnen komen. En zo komen er steeds meer organisaties die onderdak geven aan wilde dieren. En de mensen die vroeger onderdeel waren van het circuspubliek, dat zijn nu de mensen die deze prachtige dieren dat onderdak geven door middel van schenkingen.

Redding van olifanten

Onlangs kwam ik via het internet uit bij de olifanten. Een redding van 2 dieren vond plaats van een betonnen verblijf in Argentinië naar een natuurlijke leefomgeving in Brazilië. Het ging om moederolifant en haar dochter, Pocha en Guillermina. Pocha was een circusdier. Al tientallen jaren verbleef zij inmiddels tussen het beton. Daar kreeg zij een dochter Guillermina die nooit eerder groen gezien had. Deze 2 prachtige dieren werden naar hun nieuwe verblijf gereden met trucks en zij kwamen aan op 12 mei 2022. Hoewel ze, op het moment van dit schrijven, eind mei, nog niet zo lang in hun nieuwe verblijf leven, maken zij al een unieke vooruitgang. Ze ontdekken van alles in hun nieuwe omgeving en zijn lekker speels en af en toe heerlijk stout! Over enige tijd zullen zij de andere olifanten ontmoeten die al aanwezig waren in de opvang. Zij zullen op het juiste moment aan elkaar geïntroduceerd worden. Pocha en Guillermina hebben inmiddels al 2 olifanten mogen ontmoeten, onder meerdere Lady en Maia.

Een natuurlijk leven

De dieren die gered zijn, hoeven niet meer op te treden. Zij mogen nu leven in een omgeving die natuurlijker is dan hoe zij eerst leefden. Het is fijn om te zien dat mensen inzien dat verandering nodig is. Dat dieren beter kunnen leven in hun natuurlijke habitat. En met het internet dat we tegenwoordig hebben, kunnen we alle prachtige dieren volgen vanuit ons thuis. De wilde dieren mogen nu tot rust komen en wij, het publiek, helpen hen daarbij. Er moeten nog vele dieren gered worden. Maar in ieder geval is opvang van over de hele wereld in gang gezet. Ik bewonder die mensen die zich dag en nacht geven voor de opvang van bijvoorbeeld ex-circusdieren. Zij zetten zich er dagelijks helemaal voor in. Zij geven alles maar dan ook alles. Zij zorgen met de juiste intentie voor alle dieren.

Dit is de website voor Global Sanctuary for Elephants in Brazilië:
https://globalelephants.org/

Dit is de website voor Het Berenbos in Rhenen (bij Arnhem) in Nederland:
https://www.bearsinmind.org/Berenbos/

Laten we steeds beter om (wilde) dieren geven

Wat we van dieren kunnen leren

Blog 2022-117

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Wij weten het beter?

Ik dacht het niet! Wij mensen zijn veel te veel afgeleid. Wij leven ons natuurlijke leven al lang niet meer! Dieren zijn in principe nog steeds afgestemd op de natuur, ook al leven ze bijvoorbeeld in een drukke stad. De mens al heel erg lang niet meer. Wij mensen zijn zo bezig met apparaten, wat we van elkaar vinden, verslavingen, afleidingen, we leven van feest naar feest, enzovoort. Wij mensen denken dat we het altijd beter weten. Maar is dat wel zo?

Katten ‘wisten’ het

1989. Een week op voorhand stond de krant er vol van. Katten die ‘weggelopen’ waren van hun baasjes die ze steeds aan het zoeken waren. Het was de voorbode op wat er komen zou: de aardbeving in San Francisco. En in 2004 bij de tsunami in Zuidoost-Azië verlieten meerdere dieren waaronder olifanten hun levensplek om naar hogere gebieden te trekken. Men heeft dit nog niet kunnen verklaren maar het komt meerdere malen voor zo vlak voordat een natuurgebeurtenis zoals een aardbeving of tsunami plaatsvindt. Wij kunnen leren van dieren die terstond echt weigeren iets te doen wat ze in hun dagelijkse leven doen. Zij kunnen ons bewust maken van iets wat eraan zit te komen. Zo was ik eens in Seattle op de vulkaan Mount Rainier. Ons werd verteld dat als de vogels daar ophouden met fluiten dat je dan moet zien weg te komen: dan zal er een uitbarsting komen.

Honden leren ons trouw

Ik ben opgegroeid met katten. Zij zijn heerlijk eigenwijs, doen hun eigen ding en als iets hen niet zint dan doen ze het gewoon niet! Een kat komt even naar je toe maar als de kat daarna weer zijn eigen gang wil gaan dan zal het je niet lukken om het dier daarvan te weerhouden. Vroeger was ik  niet zo’n fan van honden. Ik vond het te gek dat katten zo mooi eigenzinnig kunnen zijn, dat was ook mijn ding. Maar naarmate ik ouder werd, besefte ik steeds meer: honden leren ons heel veel. Honden zijn ons trouw. Tenminste, als je het dier goed behandelt. Zelfs als het dier niet zo goed behandeld wordt. Honden kunnen heel erg geduldig zijn. Ze leiden je af met spelen, snuitjes geven, ze proberen je op te vrolijken. En ga je wandelen met een hond dan fleur je weer helemaal op! Als ik aan het strand ben dan zie ik honden altijd rennen en zich vrij bewegen: ze voelen de ruimte van de zee, het zand en het strand!

Olifanten geven respect

Een olifant geeft respect. Als je een olifant enige tijd zou volgen dan zou je zien dat zij in hun troep veel respect voor elkaar hebben. Ze gedragen zich echt waardevol. Ik heb eens een paar video’s gezien dat een olifantenjong het niet lukte om over een water te geraken en in paniek was omdat de hele troep al overgestoken was. Het jong maakte een hels kabaal naar de groep. De oudere olifanten draaiden om en trokken en duwden net zolang rondom het jong dat deze het water over kwam en zich weer veilig bij de groep kon voegen.

Meeuwen trekken samen

Meeuwen werken samen in een team om te krijgen wat ze willen. Ik heb het twee keren meegemaakt: een keer was ik op het strand aan het wandelen met een ijsco. Eén meeuw pikte op mijn vingers wat heel erg zeer deed. Ik liet van schrik mijn ijsje op het zand vallen. Een invasie van wel 8 meeuwen dook op het ijs en … weg was het! En een keer was ik vis in een bakje aan het eten. Een meeuw pikte op de bovenkant van mijn hoofd. Weer van de schok liet ik het bakje op de grond vallen. Een toog van meeuwen volgde: weg bakje! Leuk waren deze situaties niet. Maar ze zijn er wel sterk in om in teamverband samen te werken.

Van dieren kunnen we leren

Vroeger keek ik vaker naar Discovery Channel en Animal Planet. Ik vond het op zijn minst fascinerend hoe dieren zich gedroegen aan de hand van een bepaalde situatie. Ten tijde van nood, rond etenstijd, in tijden van een nest bouwen, als er vijanden in de buurt opdraven. Ik bekeek het en paste hun gedrag soms toe als ik dacht er zelf mee verder te komen. Van dieren kunnen we leren, dat staat vast. Het enige belangrijke is nu nog dat we hen gaan ‘zien’. Zeker  nu de Aarde dringend vraagt om herstel. Als we naar de natuur kijken en ernaar luisteren dan gaan we weer de goede kant op. Laten we van dieren leren!

Dieren geven ons veel informatie, als wij maar eens luisterden!