Tagarchief: Nederland

Redding uit het circus

Bron foto: Global Sanctuary for Elephants, dochter Guillermina (l) en mama Pocha (r)
Blog 2022-170

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Het leven in een circus

Jaren geleden was het helaas normaal dat wilde dieren in circussen gehouden werden. We gingen met zijn allen deze wilde dieren bekijken want dat was toch wel mooi om te zien! Wilde dieren reisden mee met een circus opdat zij voor ons, mensen, het publiek, op konden treden. Zo werd het ons en onze kinderen geleerd.

Het besef

Gelukkigerwijze kwam er een besef. Het besef dat dit wel eens helemaal niet zo goed kon zijn voor wilde dieren om zo te leven: het verblijven in zeer kleine kooien waarin zij zich amper konden keren en met veel lawaai om hen heen. We begonnen in te zien dat het de dieren enorm veel stress gaf. Stress voor ons vermaak. Wat een last!

De verandering

Er begon een verandering te komen in het houden van dieren in circussen. Steeds meer mensen waren ervoor dat wilde dieren als circusact niet meer kon. De verandering zette in.

En nu?

Maar de vraag rees: wat nu? Waar moesten de wilde dieren uit de wereldwijde circussen nu naartoe? Mensen begonnen organisaties om wilde dieren op te vangen. En zij geven daar hun hele leven voor. Zij doen alles voor deze dieren.

Redding van beren

In Nederland hebben we Het Berenbos waar beren die vroeger in circussen als act werden ingezet, nu samen leven in de natuur en waar zij tot rust kunnen komen. En zo komen er steeds meer organisaties die onderdak geven aan wilde dieren. En de mensen die vroeger onderdeel waren van het circuspubliek, dat zijn nu de mensen die deze prachtige dieren dat onderdak geven door middel van schenkingen.

Redding van olifanten

Onlangs kwam ik via het internet uit bij de olifanten. Een redding van 2 dieren vond plaats van een betonnen verblijf in Argentinië naar een natuurlijke leefomgeving in Brazilië. Het ging om moederolifant en haar dochter, Pocha en Guillermina. Pocha was een circusdier. Al tientallen jaren verbleef zij inmiddels tussen het beton. Daar kreeg zij een dochter Guillermina die nooit eerder groen gezien had. Deze 2 prachtige dieren werden naar hun nieuwe verblijf gereden met trucks en zij kwamen aan op 12 mei 2022. Hoewel ze, op het moment van dit schrijven, eind mei, nog niet zo lang in hun nieuwe verblijf leven, maken zij al een unieke vooruitgang. Ze ontdekken van alles in hun nieuwe omgeving en zijn lekker speels en af en toe heerlijk stout! Over enige tijd zullen zij de andere olifanten ontmoeten die al aanwezig waren in de opvang. Zij zullen op het juiste moment aan elkaar geïntroduceerd worden. Pocha en Guillermina hebben inmiddels al 2 olifanten mogen ontmoeten, onder meerdere Lady en Maia.

Een natuurlijk leven

De dieren die gered zijn, hoeven niet meer op te treden. Zij mogen nu leven in een omgeving die natuurlijker is dan hoe zij eerst leefden. Het is fijn om te zien dat mensen inzien dat verandering nodig is. Dat dieren beter kunnen leven in hun natuurlijke habitat. En met het internet dat we tegenwoordig hebben, kunnen we alle prachtige dieren volgen vanuit ons thuis. De wilde dieren mogen nu tot rust komen en wij, het publiek, helpen hen daarbij. Er moeten nog vele dieren gered worden. Maar in ieder geval is opvang van over de hele wereld in gang gezet. Ik bewonder die mensen die zich dag en nacht geven voor de opvang van bijvoorbeeld ex-circusdieren. Zij zetten zich er dagelijks helemaal voor in. Zij geven alles maar dan ook alles. Zij zorgen met de juiste intentie voor alle dieren.

Dit is de website voor Global Sanctuary for Elephants in Brazilië:
https://globalelephants.org/

Dit is de website voor Het Berenbos in Rhenen (bij Arnhem) in Nederland:
https://www.bearsinmind.org/Berenbos/

Laten we steeds beter om (wilde) dieren geven

40 jaar jong en wonen in de hoofdstad!

Blog 2021-137

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

40 jaar en verhuizen!

Ik ben een persoon die altijd wel ergens mee bezig is. Een project, een keer ander werk, een keer verhuizen. Het houdt me aan de gang. Toen ik 40 jaar was, besloot ik in ene te verhuizen en wel naar Amsterdam!

Levendige hoofdstad!

Nu vond ik mezelf jong. En dat vind ik nog steeds. Leeftijd maakt voor mij geen verschil! Ik vond het bruisend om op mijn 40e leeftijd te verhuizen naar een grotere stad waar het leven vol leven is. Maar het wonen en werken in die stad maakte mij nog levendiger! Als je ietsjes ouder bent dan kun je diverse dingen doen. Bijvoorbeeld in een dorp gaan wonen of kiezen voor de stad. Bij was het de stad en dat deed me goed.

Ontdekken!

Het leuke aan wonen in een nieuwe omgeving is het ontdekken. En in een grote stad als Amsterdam valt er natuurlijk heel erg veel te ontdekken! Daar doe je jaaaaaaren over! Ik moet zeggen dat ik er heel veel plezier aan beleefd heb! Ik ben een ontdekkingsmens! Ik heb vele plekken bezocht zoals toeristische attracties of nieuwe wandel- en fietspaden, als ook nieuwe jobs omdat ik werkte via uitzend-/interimkantoren*. Ook leerde ik nieuwe natuurgebieden kennen. En ik stapte af bij een ‘verkeerde’ bus- of tram- of metrohalte waardoor ik in een voor mij geheel nieuw gebied uitkwam. Je moet ervan houden maar ik vond het geweldig. Een wereld ging voor me open!

Fietsen, fietsen, fietsen!

Mijn God, wat heb ik gefietst toen ik woonde in Amsterdam van mijn levensjaren 40 tot en met 46. En niet alleen in de Nederlandse hoofdstad, ook daarbuiten. Het eerste jaar woonde ik in Diemen. Ik vond het ook altijd fijn om daar met mijn fiets doorheen te gaan. Als ik fiets, voel ik namelijk een enorme vrijheid. Ik voel me écht enorm vrij. Het ene moment fiets ik door de stad heen of door een prachtig dorp, het andere door de natuur. Heerlijk is het! Als ik ergens naartoe ging in Amsterdam, was het meestal anderhalf uur fietsen! En dan ook nog terug. Zo ben ik ook heel erg fit gebleven in mijn veertiger jaren!

Reistijd in Amsterdam

Ik heb eens iemand horen zeggen dat als je in Amsterdam van A naar B gaat reizen, dat je daar dan best 1 uur en 1 kwartier voor uit kunt trekken. Zeker met het openbaar vervoer. Ik ben erop gaan letten maar het kwam echt uit. Die tijd is je reistijd, waar je ook naartoe gaat in Amsterdam. Natuurlijk niet als je naar een winkel om de hoek gaat, maar vaker kwam de lengte van die aangegeven reistijd echt uit!

Avontuur op latere leeftijd!

Ja, het is meer dan geweldig om op iets latere leeftijd nog op avontuur te gaan. Toen ik 40 jaar werd, wist ik nog niet dat ik mijn Amsterdam-periode inging. Wie had dat gedacht? Op een bepaald moment had ik er zin in en ik deed het gewoon! En het gaat er dan nog niet eens om of je op dat moment een gezin hebt of niet. Ik ken mensen die een gezin hebben en de oversteek maken naar het buitenland om zich daar te vestigen. Het zal een kwestie zijn van meer ondernemen, meer regelen, meer organiseren, maar als je echt wilt … dan ga je ervoor!

Een mooie herinnering!

Nu nog steeds kijk ik terug op mijn mooie Amsterdam-jaren. Steeds als ik in deze stad weer toe-/aankom* dan weet ik precies waar ik ben, welk soort openbaar vervoer daar rijdt, waar de winkel zitten en waar mijn vrienden wonen. Het is altijd weer leuk, leuk, leuk. Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik aan dit speciale avontuur begonnen ben. En ik ben klaar voor nog veel meer avontuur in mijn leven!

* België: Interimkantoor, toekomen, Nederland: uitzendkantoor, aankomen

Fietsen houd je jong!

Mijn successen, deel 2

Blogs 2022-98
Bron foto: https://www.cadzand.nl/cadzand/retranchement

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een vurige wens

Ik had al enige tijd een vurige wens. Om van mijn woonplaats Oostende te fietsen naar de Nederlandse en daarna een keer naar de Franse grens. Niet dat het enig nut had, het had verder geen doel. Ik wilde dit zo graag doen. Het was voor mij een grote uitdaging. Zo’n heel eind fietsen. Ik had al een paar keren gefietst van Oostende naar Bredene, en dan de volgende keer iets verder, naar Wenduine. Het begin was dus al gemaakt.

Het durven doen!

En dan plots was het moment daar! Ik keek bij de weerberichten voor eind september 2021 en zag dat de laatste zomerse dagen aan zouden breken. Het fijnst zou het dan zijn om het in deze tijden te doen. In oktober is er meer kans op lagere temperaturen en regen en meer wind. Ik voelde een beetje een druk in mezelf: ga ik het nu doen? Zal ik het durven? Want in Zeebrugge moest ik een grote brug over waaronder een treinspoor was. En dan waren er ook nog 2 sluizen die ik over moest. En ik houd niet echt van hoogtes. Ik ging op het internet alle bruggen op de foto’s bekijken om in te schatten of ik er overheen zou durven te gaan. En toen … ja, toen besloot ik het te gaan doen! Let’s go!

Het doen!

Ik vond het heel spannend maar besloot er gelijk voor te gaan. Eigenlijk had ik dit project, fietsen van Oostende naar de Nederlandse grens, gepland voor de komende winter, die van ’21-’22. Maar omdat het niet echt ver fietsen is, had ik daar geen gehele winter voor nodig. Ik kon nu al gaan, zag ik op de kaart. Weet je, ik ga het gewoon doen, dacht ik! Ik bereidde mijn reis voor door een plattegrond te tekenen aan de hand van de kaart op het net, en bekeek welke voeding en kleding ik mee zou nemen. Het zou zo rond de 22ᵒC worden. Daarop nam ik mijn baseballpet en een vest mee. De vorige keer dat ik een aantal uren aan het fietsen was, kwam ik thuis met een rood hoofd en even rode armen. Dat wilde ik niet nog eens laten gebeuren! Ik ging vroeg naar bed met het idee om rond 04.30 uur op te staan! Zo vroeg omdat ik dagelijkse eerst 2 grote glazen water en thee drink en daarna ontbijt neem waar ook sappen inzitten. Ik weet dat ik daarop een aantal keren naar het toilet moet gaan. Ik begon dan zo vroeg mogelijk op de dag te drinken en eten. Steeds als ik naar het toilet toe moest, deed ik dit direct. Ik rustte nog wat uit, dobberde nog wat rond in mijn huis en vertrok zo rond 09.25 uur.

De reis heen

In de ochtend was het nog lekker koel. En windkracht 2. De reden waarom ik besloot te vertrekken in de ochtend was vanwege dat het windkracht 3 in de middag zou zijn. Dan was ik al aan de terugreis bezig en kon ik het rustig aan gaan doen. Verder zou het met dit mooie weer in de middag drukker op de fietspaden zijn. En ik wist niet hoelang ik erover zou doen dus wilde ik vroeg weg. Op het net werd aangegeven dat de enkele reis iets van 2 uren en 1 kwartier zou duren. Aangezien ik altijd heerlijk langzaam fiets, wist ik dat ik er langer over zou doen. En graag. Het is ook het genieten onderweg van de mooie plaatjes en de natuur! Mijn hele heenreis was heerlijk. Alles verliep heel goed. In Zeebrugge waar ik over een paar hogere punten heen moest fietsen, besloot ik om gewoon even door te zetten wat goed lukte. De hele heenreis verliep zeer goed.

Aankomst in Nederland

Ik besloot niet naar Sluis in de Nederlandse provincie Zeeland te gaan. Daar is het zo druk en zeker met zonneschijn. Nee, ik besloot het pittoresk plaatsje Retranchement aan te doen. Daar zou het rustiger zijn. Ik fietste dus van Oostende naar Bredene en kwam door De Haan/Klemskerke, De Haan/Vosseslag, De Haan/centrum, Wenduine, Blankenberge, Zeebrugge, Knokke en daarna Knokke-Heist heen. Van daaruit reed ik richtig het dorpje Retranchement. Ik zag het, toen ik nog in België aan het fietsen was, in de verte liggen. Mooie witte huisjes met oranje daken. Het kwam steeds dichterbij. Ik moest er ineens aan denken dat ik op 24 december 2014 van Tilburg naar Poppel fietste en nu vanuit België terug naar Nederland fietste. Grappig! Ik moest nog 1 slootje over en hup … dat was ik dan: in het Nederlandse dorp Retranchement! Ik was me er toch trots op dat ik dit gepresteerd had! Zo een eind fietsen. En dat nog wel op een ‘gewone’ fiets! Een wielrennersfiets en elektrische fiets, dat heb ik niet. Wel gewoon een ‘ouderwetse’ fiets. Die het heel goed deed! Ik besloot om even ‘bij te tanken’ bij restaurant ‘Grenzeloos’. Ik bestelde er een toast met tomaat en mozzarella met bieslook en daarbij een salade met bonen er tussendoor. Deze maaltijd liet ik vergezellen van een muntthee. Deze ‘benzine’ gaf me de kracht om straks de gehele fietstocht weer terug naar huis aan te kunnen!

De reis terug

Een heenreis lijkt altijd veel langer dan de terugreis. Die laatste reis kon ik veel meer ontspannen fietsen want ik wist nu wat ik onderweg allemaal tegen zou komen.

Het gedaan!

Het was zo tof om deze fietsreis te maken! De volgende keer fiets ik richting Frankrijk! Daar heb ik ook een enorme goesting voor/zin in*. Het zal wel van het voorjaar 2022 worden!

* België: goesting voor/Nederland: zin in

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Een betere Ik
Het verlangen hebben oprecht naar jezelf te zijn
Je kunt meer dan je denkt!

Voer een speciaal project uit!