Tagarchief: filmscript

Het schrijven van mijn filmscenario

Bron foto: kill-your-darlings.nl/
Blog 2022-157

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een idee

Ik ben een creatief persoon. Een aantal jaren geleden kreeg ik ineens een verhaal in mijn hoofd: een filmscenario! Nu had ik nog nooit een scenario geschreven. Hoe moest ik dat doen? Maar toch begon ik gewoon met schrijven. Gewoon schrijven. Meer niet. Ik zou wel zien waar ik op uit zou komen!

Het begin

Het begin was gemakkelijk. Alles in mijn hoofd kwam op papier. Ik had er zin in, ik had goesting. Ik vond het leuk, het was bijzonder. Ik was lekker aan het schrijven. Een script nog wel. Ik wist niet hoe of wat, hoe ik het moest doen of aanpakken, maar ik begon gewoon! En het ging me goed af!

Lezen, lezen, lezen!

In 2008 overhandigde mijn toenmalige levenscoach Wytze de Back tijdens onze ontmoeting in het Grand Café in Rotterdam mij een aantal boeken. Eén daarvan was ‘Kill your darlings’ van Rogier Proper. En in ene moest ik hieraan denken! Toen ik hem gevraagd had welke kant ik op moest gaan in mijn leven en ook op het zakelijke vlak, had hij me een paar boeken toegedaan met als taak te bekijken wat mij nou lag. Zelfs toen al zag hij in dat ik iets moest met schrijven! En een boek over een filmscript schrijven, zat erbij! Hoe wonderbaarlijk! Ik ging de zolder op en daar lag het boek, nog geheel ongelezen door mij. Uiteindelijk heb ik het grootste deel gelezen van de 429 gelezen; het deel wat voor mij belangrijk leek. Toen wist ik hoe ik qua schrijfwerk mijn filmscenario in moest delen. Dat was top!

Schrijven, schrijven, schrijven!

Toen ik aan mijn filmscenario schreef, deed ik dit elk moment als dat ik kon. Soms 14 uren per dag! ’s Avonds en in de weekenden! En op het einde van een dag was ik er vaker een beetje depressief van. Ik woonde in Amsterdam bij mensen in huis. Dan ging ik op het einde van de avond naar de keuken waar de vrouw des huizes aan het schilderen was. Ik zei haar hoe mooi ik haar schilderij vond. Zij zei dat ze het zo ideaal wilde hebben en er daarom steeds maar aan bleef werken, wat leidde tot een depressief gevoel. En toen begreep ik waarom ik me zo depri voelde: ik wilde mijn verhaal ook ideaal op papier hebben! Ik heb er een leuke tijd aan beleefd, aan het schrijven. Maar ook waren daar de zware uren. De uren dat ik maar doorging en doorging terwijl ik even had moeten stoppen.

Loslaten, loslaten, loslaten!

Maar na een maand of 4 was het filmscenario dan toch af. En daar was ik heel trots op. Ik had het helemaal af schrijven volgehouden en dat was niet gemakkelijk. Maar gedaan had ik het. Precies zoals ik het wilde: het filmscript tot een einde brengen. Als je een verhaal begint te schrijven, is dat nog wel makkelijk en leuk. Maar een verhaal kloppend te maken, dat het verhaal geheel klopt, en het helemaal af te maken: dat is het punt waarop vele mensen afhaken. Dan is het volhouden! Bij mij is het af! Ik heb het overhandigd aan de beoogd filmregisseur. Daarna heb ik het losgelaten. Wat ermee zal gebeuren, dat zullen we zien. Ik heb er mijn deel aan gegeven, met veel liefde en plezier. Nu mag ik mijn kindje loslaten. Het is goed zo. We zien wel wat er nu mag gebeuren. Het is nu loslaten en loslaten en loslaten.

Het is nuttig en prettig om aan een doel te werken in je leven