Tagarchief: fietsen

Door de natuur kom ik terug bij mezelf

Blog 2022-182

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid

Even mezelf terugtrekken

Zo nu en dan heb je van die tijden dat je weet en voelt dat het nodig is om jezelf even terug te trekken. Ik heb dat nu. Ik heb uiterst lieve vrienden en kennissen. Maar hoe het ook zij … ik wil even bij mezelf en op mezelf zijn. Ik heb daar nu behoefte aan.

Manieren van terugtrekken

Jezelf terugtrekken kan op verschillende manieren. Je kunt je enorm gaan verdiepen in je werk of een project. Of je kunt de hele dag films bekijken. Of lekker eens een dag of een paar dagen in bed blijven liggen. Ja, het kan allemaal.

De natuur in

Ik merk dat ik het nu nodig heb om even de natuur in te trekken. En dat doe ik dan ook. Ik pak de fiets en rijdt onder een stralende zon richting het bos. Een bos want er zijn meerdere bossen in de buurt; ik heb de keuze. Hoe luxe! Als ik aankom, parkeer ik mijn fiets en begin mijn wandeling.

De natuur beleven, horen en voelen

Al kort nadat ik beland ben in het bos, wordt ik erin meegetrokken. Allereerst hoor ik de allermooiste geluiden van vogels. Hoe prachtig! Zij kunnen enorm mooi zingen! Het zonnetje schijnt door de bladeren van de bomen heen. De energie is helend en het bekomt mij goed. Dan weer loop ik onder de zon, dan weer onder een boog van schaduw doordat er een aantal bomen dicht bij elkaar staan. De koelte voel ook heerlijk aan. Het is de afwisseling die het hem doet. Ik zie en hoor de vogels op en neer fladderen. Het is een vrolijke boel! De boomstammen tellen hun vele, vele jaren en de bloemen bewegen mee op de maat van de wind.

Mediteren in het bos

Ik zie een bankje staan wat mij uitnodigt om er plaats te nemen. Zonnestralen verschijnen op mijn gezicht. Ik besluit om er even te blijven zitten en te mediteren. Dat gaat als vanzelf, zo hier in het bos. Mijn meditatie krijgt vorm met dierengeluiden om mij heen en een zachte wind om mijn oren.

Voor herhaling vatbaar

Oh, wat is dit ontspannen! Ik merk dat nieuwe energie mijn lijf binnenstroomt. Wat kan een ochtend of middag de natuur in een mens goed doen! De bomen geven zuurstof. Ik adem door hun hulp waar ik zeer dankbaar voor ben. Mijn hele lichaam vult zich met een hernieuwd leven. Een leven waar ik voorlopig wel weer even tegen kan. Ik weet het nu al: de komende tijd ben ik te vinden in het bos. Het bos doet me (weer) leven en dat is wat ik nu juist nodig heb. Ik kom weer helemaal tot mijzelf en belangrijker nog – bij mezelf …

De natuur heelt mij altijd …

40 jaar jong en wonen in de hoofdstad!

Blog 2021-137

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

40 jaar en verhuizen!

Ik ben een persoon die altijd wel ergens mee bezig is. Een project, een keer ander werk, een keer verhuizen. Het houdt me aan de gang. Toen ik 40 jaar was, besloot ik in ene te verhuizen en wel naar Amsterdam!

Levendige hoofdstad!

Nu vond ik mezelf jong. En dat vind ik nog steeds. Leeftijd maakt voor mij geen verschil! Ik vond het bruisend om op mijn 40e leeftijd te verhuizen naar een grotere stad waar het leven vol leven is. Maar het wonen en werken in die stad maakte mij nog levendiger! Als je ietsjes ouder bent dan kun je diverse dingen doen. Bijvoorbeeld in een dorp gaan wonen of kiezen voor de stad. Bij was het de stad en dat deed me goed.

Ontdekken!

Het leuke aan wonen in een nieuwe omgeving is het ontdekken. En in een grote stad als Amsterdam valt er natuurlijk heel erg veel te ontdekken! Daar doe je jaaaaaaren over! Ik moet zeggen dat ik er heel veel plezier aan beleefd heb! Ik ben een ontdekkingsmens! Ik heb vele plekken bezocht zoals toeristische attracties of nieuwe wandel- en fietspaden, als ook nieuwe jobs omdat ik werkte via uitzend-/interimkantoren*. Ook leerde ik nieuwe natuurgebieden kennen. En ik stapte af bij een ‘verkeerde’ bus- of tram- of metrohalte waardoor ik in een voor mij geheel nieuw gebied uitkwam. Je moet ervan houden maar ik vond het geweldig. Een wereld ging voor me open!

Fietsen, fietsen, fietsen!

Mijn God, wat heb ik gefietst toen ik woonde in Amsterdam van mijn levensjaren 40 tot en met 46. En niet alleen in de Nederlandse hoofdstad, ook daarbuiten. Het eerste jaar woonde ik in Diemen. Ik vond het ook altijd fijn om daar met mijn fiets doorheen te gaan. Als ik fiets, voel ik namelijk een enorme vrijheid. Ik voel me écht enorm vrij. Het ene moment fiets ik door de stad heen of door een prachtig dorp, het andere door de natuur. Heerlijk is het! Als ik ergens naartoe ging in Amsterdam, was het meestal anderhalf uur fietsen! En dan ook nog terug. Zo ben ik ook heel erg fit gebleven in mijn veertiger jaren!

Reistijd in Amsterdam

Ik heb eens iemand horen zeggen dat als je in Amsterdam van A naar B gaat reizen, dat je daar dan best 1 uur en 1 kwartier voor uit kunt trekken. Zeker met het openbaar vervoer. Ik ben erop gaan letten maar het kwam echt uit. Die tijd is je reistijd, waar je ook naartoe gaat in Amsterdam. Natuurlijk niet als je naar een winkel om de hoek gaat, maar vaker kwam de lengte van die aangegeven reistijd echt uit!

Avontuur op latere leeftijd!

Ja, het is meer dan geweldig om op iets latere leeftijd nog op avontuur te gaan. Toen ik 40 jaar werd, wist ik nog niet dat ik mijn Amsterdam-periode inging. Wie had dat gedacht? Op een bepaald moment had ik er zin in en ik deed het gewoon! En het gaat er dan nog niet eens om of je op dat moment een gezin hebt of niet. Ik ken mensen die een gezin hebben en de oversteek maken naar het buitenland om zich daar te vestigen. Het zal een kwestie zijn van meer ondernemen, meer regelen, meer organiseren, maar als je echt wilt … dan ga je ervoor!

Een mooie herinnering!

Nu nog steeds kijk ik terug op mijn mooie Amsterdam-jaren. Steeds als ik in deze stad weer toe-/aankom* dan weet ik precies waar ik ben, welk soort openbaar vervoer daar rijdt, waar de winkel zitten en waar mijn vrienden wonen. Het is altijd weer leuk, leuk, leuk. Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik aan dit speciale avontuur begonnen ben. En ik ben klaar voor nog veel meer avontuur in mijn leven!

* België: Interimkantoor, toekomen, Nederland: uitzendkantoor, aankomen

Fietsen houd je jong!

Mijn successen, deel 2

Blogs 2022-98
Bron foto: https://www.cadzand.nl/cadzand/retranchement

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Een vurige wens

Ik had al enige tijd een vurige wens. Om van mijn woonplaats Oostende te fietsen naar de Nederlandse en daarna een keer naar de Franse grens. Niet dat het enig nut had, het had verder geen doel. Ik wilde dit zo graag doen. Het was voor mij een grote uitdaging. Zo’n heel eind fietsen. Ik had al een paar keren gefietst van Oostende naar Bredene, en dan de volgende keer iets verder, naar Wenduine. Het begin was dus al gemaakt.

Het durven doen!

En dan plots was het moment daar! Ik keek bij de weerberichten voor eind september 2021 en zag dat de laatste zomerse dagen aan zouden breken. Het fijnst zou het dan zijn om het in deze tijden te doen. In oktober is er meer kans op lagere temperaturen en regen en meer wind. Ik voelde een beetje een druk in mezelf: ga ik het nu doen? Zal ik het durven? Want in Zeebrugge moest ik een grote brug over waaronder een treinspoor was. En dan waren er ook nog 2 sluizen die ik over moest. En ik houd niet echt van hoogtes. Ik ging op het internet alle bruggen op de foto’s bekijken om in te schatten of ik er overheen zou durven te gaan. En toen … ja, toen besloot ik het te gaan doen! Let’s go!

Het doen!

Ik vond het heel spannend maar besloot er gelijk voor te gaan. Eigenlijk had ik dit project, fietsen van Oostende naar de Nederlandse grens, gepland voor de komende winter, die van ’21-’22. Maar omdat het niet echt ver fietsen is, had ik daar geen gehele winter voor nodig. Ik kon nu al gaan, zag ik op de kaart. Weet je, ik ga het gewoon doen, dacht ik! Ik bereidde mijn reis voor door een plattegrond te tekenen aan de hand van de kaart op het net, en bekeek welke voeding en kleding ik mee zou nemen. Het zou zo rond de 22ᵒC worden. Daarop nam ik mijn baseballpet en een vest mee. De vorige keer dat ik een aantal uren aan het fietsen was, kwam ik thuis met een rood hoofd en even rode armen. Dat wilde ik niet nog eens laten gebeuren! Ik ging vroeg naar bed met het idee om rond 04.30 uur op te staan! Zo vroeg omdat ik dagelijkse eerst 2 grote glazen water en thee drink en daarna ontbijt neem waar ook sappen inzitten. Ik weet dat ik daarop een aantal keren naar het toilet moet gaan. Ik begon dan zo vroeg mogelijk op de dag te drinken en eten. Steeds als ik naar het toilet toe moest, deed ik dit direct. Ik rustte nog wat uit, dobberde nog wat rond in mijn huis en vertrok zo rond 09.25 uur.

De reis heen

In de ochtend was het nog lekker koel. En windkracht 2. De reden waarom ik besloot te vertrekken in de ochtend was vanwege dat het windkracht 3 in de middag zou zijn. Dan was ik al aan de terugreis bezig en kon ik het rustig aan gaan doen. Verder zou het met dit mooie weer in de middag drukker op de fietspaden zijn. En ik wist niet hoelang ik erover zou doen dus wilde ik vroeg weg. Op het net werd aangegeven dat de enkele reis iets van 2 uren en 1 kwartier zou duren. Aangezien ik altijd heerlijk langzaam fiets, wist ik dat ik er langer over zou doen. En graag. Het is ook het genieten onderweg van de mooie plaatjes en de natuur! Mijn hele heenreis was heerlijk. Alles verliep heel goed. In Zeebrugge waar ik over een paar hogere punten heen moest fietsen, besloot ik om gewoon even door te zetten wat goed lukte. De hele heenreis verliep zeer goed.

Aankomst in Nederland

Ik besloot niet naar Sluis in de Nederlandse provincie Zeeland te gaan. Daar is het zo druk en zeker met zonneschijn. Nee, ik besloot het pittoresk plaatsje Retranchement aan te doen. Daar zou het rustiger zijn. Ik fietste dus van Oostende naar Bredene en kwam door De Haan/Klemskerke, De Haan/Vosseslag, De Haan/centrum, Wenduine, Blankenberge, Zeebrugge, Knokke en daarna Knokke-Heist heen. Van daaruit reed ik richtig het dorpje Retranchement. Ik zag het, toen ik nog in België aan het fietsen was, in de verte liggen. Mooie witte huisjes met oranje daken. Het kwam steeds dichterbij. Ik moest er ineens aan denken dat ik op 24 december 2014 van Tilburg naar Poppel fietste en nu vanuit België terug naar Nederland fietste. Grappig! Ik moest nog 1 slootje over en hup … dat was ik dan: in het Nederlandse dorp Retranchement! Ik was me er toch trots op dat ik dit gepresteerd had! Zo een eind fietsen. En dat nog wel op een ‘gewone’ fiets! Een wielrennersfiets en elektrische fiets, dat heb ik niet. Wel gewoon een ‘ouderwetse’ fiets. Die het heel goed deed! Ik besloot om even ‘bij te tanken’ bij restaurant ‘Grenzeloos’. Ik bestelde er een toast met tomaat en mozzarella met bieslook en daarbij een salade met bonen er tussendoor. Deze maaltijd liet ik vergezellen van een muntthee. Deze ‘benzine’ gaf me de kracht om straks de gehele fietstocht weer terug naar huis aan te kunnen!

De reis terug

Een heenreis lijkt altijd veel langer dan de terugreis. Die laatste reis kon ik veel meer ontspannen fietsen want ik wist nu wat ik onderweg allemaal tegen zou komen.

Het gedaan!

Het was zo tof om deze fietsreis te maken! De volgende keer fiets ik richting Frankrijk! Daar heb ik ook een enorme goesting voor/zin in*. Het zal wel van het voorjaar 2022 worden!

* België: goesting voor/Nederland: zin in

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Een betere Ik
Het verlangen hebben oprecht naar jezelf te zijn
Je kunt meer dan je denkt!

Voer een speciaal project uit!

Mijn fietstas is mijn kofferbak!

Blogs 2022-96

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Mezelf verplaatsen

Een auto heb ik niet. Vroeger wel maar die heb ik niet lang gehad. Ik ben geen automens. Als het nodig is dat ik auto rijd dan doe ik dat. Is het niet nodig dan doe ik het niet. Meestal woon ik in gebieden die je met de fiets, te voet of het openbaar vervoer gemakkelijk kunt bereiken. Zo verplaats ik mezelf altijd met gemak. Geen parkeerplaatsen zoeken; gewoon: de fiets in de schuur en klaar!

Spullen meenemen

Als ik op de fiets ergens naartoe ga dan heb ik regelmatig spullen mee. Iets te drinken, tassen waarin ik mijn boodschappen doe. Een jas, een vest. Net wat nodig is. Ik heb altijd wel wat spulletjes mee voor onderweg. Vroeger deed ik dat in een tas die ik meenam aan het stuur. Maar dat is niet geheel veilig rijden. In het verkeer heb ik liever mijn handen vrij. Toen kocht ik een fietstas. Een kleintje. Er paste een paar spullen in en het was handig. Maar als ik verse groenten kocht dan paste het er niet helemaal in. Een bloemkool en een Chinese kool en mijn fietstas zat al bijna helemaal vol! Ik heb dan geen auto maar mijn fietstas is mijn kofferbak! Als gelijk van een auto!

Een brede, grote, diepe fietstas

Tegenwoordig heb ik een grotere fietstas. Vrienden van mij zeggen dat dit wel een hele grote fietstas is. En dat is het! Een ideale tas! De fietstas hangt aan beide zijden van mijn fiets. En het is een zeer stevig merk. Het is van het soort stof dat je niet kapot krijgt. Tenzij je het natuurlijk enorm zwaar zou belasten. Maar een paar groenten en fruitstukken, dat kan de tas wel aan! De stof waarvan het gemaakt is, noemt men canvas. De afmeting van de fietstas is 42 (lengte) x 34 (breedte) x 23 (hoogte) cm met 65 liter in totaal wat de tas aankan!  Het merk van de fietstas is Fastrider.

Een ware metgezel

Deze fietstas is mijn ware metgezel als ik weer eens op mijn fiets spring. En dat doe ik toch al graag. Het fietsen houdt me fit en vrolijk. Bewegen in de open lucht. Het is echt aan te raden. En de fietstas ook! Zo nu en dan gaat de vracht van mijn vrienden, bijvoorbeeld kleding of boodschappen, bij mij in de fietstas want daar past het goed in. En omdat de canvasstof heel erg sterk is, kan ik er jaren en jaren en jaren mee doen. Het is mijn ware metgezel: mijn fiets en mijn fietstas!

Mocht je deze fietstas willen aanschaffen dan vind je hier informatie:
Fietstas van het merk ‘Fastrider’

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Veel of weinig spullen?
Tijdens een fietstocht kan ik ademen!
Mijn successen, deel 1

Mijn fiets is mijn Mercedes!

Aan de hand van het weer plannen

Blog 2022-95

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Zomaar weer eens op pad

Als ik op pad ga, check ik het weer altijd. Echt. Altijd! Maar 1 keertje dan niet. Die ene keer. Ik fietste van Oostende naar Brugge waar ik een afspraak had. Toen het gedaan was, dacht ik ontspannen huiswaarts te gaan.

Een naderend onheil

Maar aangekomen bij het prachtige stuk natuur dat overging in weilanden, zag ik daar een enorme donkere wolk hangen. Mmm, dacht ik, zo ga ik niet de polder in. Dat is me te gevaarlijk. Het kwam in me op om dan even langs te gaan bij een vriendin. Kijken of ze thuis zou zijn. Ik zou dan een uurtje kunnen schuilen en dan mijn weg weer hervatten. Dus fietste ik verder. Om bij die vriendin te komen moest ik door het bos heen waarboven ook een reeks donkere wolken hingen. Mmm, ook dat zag er allesbehalve veilig uit. Wat nu?

Samen met de dieren

Ik besloot eerst te wachten daar waar ik beland was. Gewoon bij een huis dat daar stond, naast een weilandje met 2 paarden. Ik bleef wachten in de regen. Het donderde in de verte en ik hoopte dat het in de verte zou blijven. Het ene paardje, ofwel pony, keek me nieuwsgierig aan. Waarom bleef ik daar wachten. Ik ging een gesprek met het dier aan. ‘Omdat het te gevaarlijk is om met dat naderende onweer langs de weilanden te fietsen.’ Het dier bleef me rustig staan aankijken. Hij verbleef met zijn lange, mooie manen ook in de hoosbui. Hij kon ook niet veel anders doen.

Onder het afdak

Toen de regen iets minder werd, besloot ik verder te fietsen, naar het eerstvolgende dorp. Ik zei gedag tegen de paarden en begon weer te trappen. Toen ik bij Varsenare aankwam, zag het er in de lucht niet nog geheel goed uit. Ik ging dan maar naar de plaatselijke supermarkt en kocht er wat te eten. Drinken had ik bij me in mijn fietstas. Toen ik mijn boodschappen gedaan had, ging ik bij de winkel onder het afdak staan om mijn voeding te verorberen. Dat deed ik op mijn gemak: boven mij was het toch nog behoorlijk grijzig. Onweer hoorde ik niet maar een risico wilde ik niet lopen: ik bleef bij het afdak staan.

Kan ik weer?

Toen ik bij de paarden had gestaan, had ik me afgesteld op het universum met de wens dat de donkere wolken zouden verdwijnen en de blauwe lucht terug zou komen. Nadat ik mijn eten op had, was de lucht als zodanig opgeklaard dat ik wel weer kon gaan fietsen. Dus pakte ik mijn velo en ging weer op pad. Toen ik op de terugweg naar huis in de polder was, klaarde het in ene heel veel op: vanuit het niets was er een helderblauwe lucht met van die mooie, witte, donsdekenwolkjes. Zie je, dacht ik, heeft het universum mijn wens vervuld! Gelijk deed ik een dankzegging. Het werd zelfs nog heerlijk een beetje warm tijdens mijn rit.

Maar weer plannen

Als ik op pad ga, check ik het weer altijd. Echt. Altijd! Maar 1 keertje dan niet. Die ene keer. En toen dacht ik: het is het beste als ik weer ga plannen. Als ik ga fietsen, en dan speciaal bij een langere fietstocht, dan ga ik weer het weer checken. Dat is toch maar veiliger. Ik deed dat altijd maar toen niet. En nu ga ik het weer wel doen. Dan kan ik weer optimaal genieten van mijn fietstocht en van het weer!

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Werkervaring in het buitenland Deel 1
Kletterende regen
Heb jij een onafgemaakt boek op de plank?

Het is lekker weer om te fietsen!

Een lange zomer met vitamine D

Blog 2022-93

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Het begin van het mooie weer

We hebben in het jaar 2021 al best lang mooi weer! Dit mooie weer begon zowat in maart. Dat was best genieten na een winter met natuurlijk de koude. Na zo’n winter is een lente zeer welkom, en des temeer als het zelfs in die lente als zomers’ weer is!

Een koele periode in de zomer

Toen het eenmaal zomer 2021 was, brak er een koudeperiode aan. Er stond een flinke noordenwind en dat hebben we gemerkt. Midden in die zomer hadden mensen hun winterkleding aan! Dat was een beetje een vreemd gezicht om dat zo te zien. Maar nodig was het echt. En die periode hield ook best lang aan. Maar goed, daarna werd het iets warmer. Niet geheel want de gehele zomer is het meestal tussen 18 en 21ᵒC geweest. Voor mij is dat zeer prettig, die temperaturen. Voor veel mensen is het niet genoeg om te genieten van de zomer in hun eigen land. De mensen gingen dan elders de zon opzoeken.

In de herfst hogere temperaturen

Nu is het herfsttijd en de temperaturen gaan zo nu en dan een eindje omhoog! Ineens is er daar zomers’ weer met het aantal graden hoger dan 22. Droegen we in de zomer winterkleding, nu gaan we van huis met zomerkleding en ook een stevig warm vest omdat het ’s avonds al best afkoelt in september en daar ook best rekening mee gehouden moet worden. Het gaat een beetje alle kanten op. Maar toch, het weer is nog aangenaam, zeker overdag. En in de avond is het ook wel om te doen.

Terugblik op het weer

Het is bij het schrijven van deze blog half september en als we terugblikken op de afgelopen maanden dan hebben we vaker mooi weer gehad. Mensen vonden het prima, die 21ᵒC gemiddeld. Het is dan niet te warm, niet te koud, en er is het een en ander te ondernemen. Of aan zee vertoeven kan ook wel met die temperatuur.

Vitamine D

In de lente van 2021, de zomer, en zelfs de herfst hebben we veel natuurlijke vitamine D kunnen opdoen. Vitamine D doen we op als we buiten zijn en de zon op ons schijnt. We doe het zelfs op als het bewolkt is. Als we maar rondwandelen of fietsen in het daglicht. Als we in ieder geval zeker een half uurtje per dag buiten zijn. Dat kan tijdens de vakantie. Maar ook bij het werk. Zelf ga ik na mijn lunchtijd altijd even wandelen omdat dit goed is voor de spijsvertering. Dan haal ik mijn half uur buitenlucht met het licht wel. En als ik dan in de middag weer aan het werk ga dan voelt dit goed aan. Ik ben even gestopt met mijn werkzaamheden en ben even buiten geweest. En daar heb ik ook bewogen. Allemaal positieve elementen die mij helpen me gelukkiger te voelen. Want ja, die aspecten dragen actief bij aan ons geluk. Een goede voeding, daarnaast onder andere vitamine D in het daglicht of via druppels of tabletten, en bewegen. Het doet ons allemaal goed. En dat de zomer, lees lente, zomer en herfst, van 2021 zo lang geduurd heeft en nog eigenlijk duurt, dat doet ons allemaal ook goed. De sfeer is goed. Laten we er nog heerlijk van genieten.

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Leven in vrijheid
Mediteren en bewegen
Af en toe geitenkaas

Het zonnelicht is jouw vitamine D!