Plannen is een goed idee!

Blog 2021-75

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Zonder plan op pad

Onlangs ging ik spontaan op pad. Ik deed boodschappen, zag dat het uitmuntend mooi weer was en dacht: dit is een van de laatste zomerse dagen – ik vertrek nu! Ik pakte mijn fiets uit de schuur en hup, ik was al aan het fietsen!

Langs de kusttram

In België ligt er langs de zeelijn een spoor voor een kusttram. Daar wilde ik zoveel mogelijk en zo dicht als mogelijk bij in de buurt blijven. Het plan was richting Knokke-Heist te rijden. Ik vertrok vanuit Oostende. Als eerste kwam ik door Bredene heen. Daar was ik wel bekend omdat ik daar zo nu en dan naar de Albert Heijn ga. Daarna kwam De Haan, de bekende badplaats. Ik fietste langs prachtige, alleenstaande huizen met sierlijke en kleurrijke tuintjes. In de verte zag ik een aantal mensen op het fietspad staan. Het bleek een braderie. Ik moest naar rechts afbuigen om verder te kunnen fietsen. Op het einde van de straat weer naar links en zo reed ik door. Een eindje verder keerde ik terug naar links om zo weer dichter bij de tramrails te komen.

Even pauze

Ik reed het spoor over en kwam zeer dicht bij de zee. Ik dacht, ik kan wel even pauze nemen en mijn ontbijt hier verorberen. Ik parkeerde mijn fiets op de boulevard en nam plaats op een betonnen bank waar de zon fel op scheen. Ik genoot van mijn ontbijtje en keek nog even naar de langskomende mensen. Daarna sprong ik snel weer op de fiets want ik had zin om te kijken hoe ver ik tot aan Knokke te komen. Het was niet mijn bedoeling om helemaal tot aan daar te komen maar wel … nou ja, ik zou wel zien.

Van het pad af

Vanwege drukte en braderieën in De Haan moest ik verder van het oorspronkelijk fietspad langs de zee en het tramspoor afwijken. Het maakte me niet uit. Ik had geen agenda en veel tijd op deze uitermate zonnige dag. Alhoewel, later op de dag wilde ik nog wel aan het werk. Maar goed, ik zou 1 uur of 2 uren gaan fietsen inclusief terugtocht. Dat moest ik wel halen. Ik bleef maar fietsen en fietsen. Toen zat ik ineens in Nieuwmunster, in de weilanden tussen de koeien. Op zich geen probleem want heel mooi en schoon. Maar ik was toch wel een eindje afgeweken van de trambaan! Ik had expres niet gekeken op een plattegrond want ik vond het ok om te kijken waar ik spontaan uit zou komen. Maar dit had ik niet verwacht!

De weg terug?

Ik fietste nog een stuk door en kwam terecht in De Haan-Wenduine. Van daaruit wilde ik richting Zeebrugge en zag de windmolens in de zee al staan. Ik wist dus welke richting ik op moest. Maar bij Wenduine aangekomen was er ineens geen fietspad meer aan mijn rechterzijde! Toen besloot ik om direct om te keren. De volgende keer zou ik wel verder richting de Nederlandse kust gaan. Er stond een bordje ‘Wenduine centrum’ en ik volgde dit. Daar aangekomen stonden er meerdere borden richting Oostende. Ik vroeg de beste richting aan een vriendelijke man met vrouw en 4 hondjes aan de wandel. Ik kon een bepaalde kant uit, langs een natuurgebied, en zou zo uitkomen in De Haan en zo verder. Ik fietste verder, 3 kwartier, 1 uur, en … kwam weer op hetzelfde punt uit als waar ik de man, vrouw en hondjes had gezien! Dit schoot niet op. Ik besloot daarop het andere bord richting Oostende te volgen. Het duurde nog een hele tijd voordat ik eindelijk weer in Bredene en Oostende terecht kwam!

Een les te leren

Nu ben ik iemand die altijd wel probeert ergens een les uit te leren. Ik wilde ‘een uurtje’ gaan fietsen. Maar het waren wel 4 uren geworden! Het was een prachtige tocht, geweldig zelfs, maar ik vond het toch een beetje zonde van de tijd die ik ermee kwijt was geraakt. Ik dacht, de volgende keer toch maar op voorhand mijn fietsroute uitstippelen! Ik besefte: zo gaat het ook in het leven. Als je geen route op voorhand bepaalt, als je niet een plan uitzet dan zit je in een bootje op de oceaan en het water voert jou die kant op als waar de wind waait; niet de richting waar jij perse uit wilt. Ik dacht, ik moet uitkijken want als me dit nog eens gebeurt dan raak ik wel heel erg veel tijd op 1 dag kwijt en wil ik dat? Nee! Dus, ja, van mijn fietstocht heb ik enorm mogen genieten maar een planning bij de hand hebben, is toch wel een goed idee. Zo kom je tenminste terecht waar je terecht wilt komen. Natuurlijk, onvoorziene omstandigheden kunnen je altijd wel even van het pad af halen. Maar veel zaken kun je bewust van tevoren bepalen zodat jouw leven in grote lijnen loopt zoals jij graag wilt dat het loopt. Zo kun je achteraf weinig spijt hebben van zaken die anders gingen. Ik heb ermee geleerd. Mijn volgende fietstocht, inclusief mijn droomleven, daar werk ik bewust aan zodat er zoveel mogelijk gebeurt als wat ik wil dat er gebeurt.

Misschien vind je deze artikelen ook interessant:

Dat wat ik de wereld in stuur, voedt mij
Een nieuwe wereld is in zicht, doe je mee?
Kom op: houd vol!

Als je plant, heb je de situatie beter in de hand!