(On)Zeker!

Blog 2022-104

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties

Het bezoek

Onlangs was ik op bezoek bij mijn goede vriendin Amy. We hadden elkaar al een tijdje niet meer gezien en zo ook had ik haar hond niet meer ontmoet. Bij aankomst keken we eerst naar het nieuwe aquarium dat aangeschaft was. Een grote bak met hele mooie grotere en kleinere vissen met de ene kleur die nog mooier was dan de andere kleur. Daarna gingen we wat bijpraten en daarna was het tijd om te gaan slapen. Ik bleef overnachten op de comfortabele bank. Amy en haar hond verbleven in haar slaapkamer, zoals elke nacht.
De volgende ochtend

Amy wilde de volgende dag, een zondag, wat spullen uit haar tuin versjouwen zodat ze verder kon werken aan haar projecten. Ik zou haar daar graag bij gaan helpen. De zondagochtend was ik al vroeg wakker en besloot de keuken een beetje op te ruimen. Ik wist dat dit niet gezien zou worden als een bemoeïenis maar als een welkom geschenk. En ik vind opruimen leuk om te doen!

Even wat koffie

Tijdens het opruimen van de keuken, zette ik even wat koffie. Het smaakte me zo goed dat ik een tweede koffie nam. Nu was dat wel lekker maar ik merkte dat ik last kreeg van de cafeïne. Ik begon het warm te krijgen en een beetje te zweten want het was die dag al vroeg warm. Zelfs mijn handen en vingers begonnen een beetje te shaken. Ik dacht, ik moet maar niet teveel koffie meer nemen! Ik voelde dat ik er ook een beetje onzeker van werd.

Onderaan de roedel

Later op de ochtend kwamen Amy en haar hond naar beneden. Amy’s hond is een Pitbull Terriër. Het is een lief dier; het is een vrouwtje. Diverse keren komt zij tegen mij aan staan, zo van, het is goed. Het voelt goed aan. Dat vind ik zo mooi aan honden: ze beschermen je en geven vertrouwen. Na enige tijd ging Amy even naar het toilet. Ik was met de hond alleen in de huiskamer en voelde me nog steeds onzeker, gewoon door het drinken van de koffie. De hond voelde dit direct. Mijn grote onzekerheid op dat moment. Ik vond dat een beetje oncomfortabel omdat ik toch met een Pitbull Terriër alleen in de kamer stond. De hond legde toen haar poten om mijn been heen en fixeerde mijn been. Toen wist ik: ik ben nu veel te onzeker. De hond probeerde ‘boven’ mij te staan – bovenaan de roedel. En ik wist dat ik dit niet mocht toelaten. Maar door de koffie die mij beïnvloedde, kreeg ik het niet gedaan om me zekerder te gaan voelen. Gelukkig kwam toen Amy aangelopen. Ik vertelde haar dat haar hond mij probeerde te domineren. Ik zei haar dat ik wist dat ik me sterker moest opstellen, qua dominantie en qua energie; mijn energie. Amy beaamde mijn visie. En dus had ik hier een taak te doen!

Bovenaan de roedel

Het allereerste wat ik moest doen, of niet meer moest doen, wat nog wat koffie inschenken. Dat moest ik laten, wilde ik me zekerder gaan voelen. En ten tweede werkte ik er vanuit mijn hoofd aan om me zekerder te gaan voelen zodat ik bovenaan de hondenroedel zou komen te staan zodat de hond me niet kon domineren. Ik vroeg Amy wat ik moest doen als de hond me zou proberen te domineren. Amy zei: ‘Je moet dan met je vinger waarschuwen naar de hond en zeggen ‘uh, mag niet!’. De hond probeerde me toen nog een aantal keren te domineren en ik zei strikt terwijl ik met mijn vinger wees: ‘uh, mag niet!’. De hond luisterde steeds goed en keerde zich direct van me af. Ik zorgde ervoor qua mijn gedrag en houding dat ik bovenaan de hondenroedel stond. En dat merkte de hond. Ik moest wel. Ik was in de buurt van een Pitbull Terriër. Deze honden zijn zeer goed met mensen, baby’s en andere honden mits ze sociaal goed opgevoed zijn. Deze hond was een lief dier en ik besefte dat het mijn foutje was dat ik niet bovenaan de roedel had gestaan. Ik veranderde mijn houding en de hond veranderde haar houding ook.

Lunch in de tuin

Wel moest ik de hond nog een paar keren waarschuwen met een strikte toon en het wijzende vingertje. De hond luisterde en nu moest ik mijn houding en energie goed houden! Weg met mijn onzekerheid! Anders zou ik de hond in de war brengen. Honden merken direct wanneer ze het leiderschap over kunnen nemen. Maar een hond mag nooit boven een mens, of zelfs een baby, staan. Amy en ik waren aan het lunchen in de tuin en op enig moment kwam de hond naast me staan toen ik daar zat. En toen wist ik dat alles weer goed was. De hond domineerde mij niet meer. Nu was ik weer ontspannen. Bij mijn lunch dronk ik geen koffie meer want dat stemde me niet goed, ook al is het heerlijk.

Weer iets geleerd

Van deze situatie heb ik geleerd. Ik drink geen koffie meer als ik bij honden ben! Door de cafeïne krijg ik het warm, word ik onzeker, en plots sta ik onderaan de hondenroedel en dat is niet de bedoeling! Ik moet in de buurt van honden te allen tijde mijn energie goed en hoog houden want dat is het veiligst! De hond weet dan dat jij de baas bent. Maar het is niet alleen dat ik dit geleerd had die dag. Ik besefte dat het hetzelfde eraan toegaat met mensen. Als mijn energie ‘laag’ is bij mensen die mij toch al niet goed behandelen dan creëer ik alleen maar een nog meer oncomfortabele situatie voor mezelf. Het is van belang dat ik mijn energie ‘goed’ houd. Want zo creëer ik mijn hele leven, met de energie die ik op dat moment heb. En dat is goed oppassen. Het leidt zich heel nauwkeurig. Ik was me hiervan al bewust maar door deze situatie met een hond nog meer. Amy’s hond heeft me geleerd dat ik goed op mijn energie moet letten, hoe deze steeds is. Want als ik mijn energie goed en hoog houd dan creëer ik een goed leven voor mezelf. Dus dank je wel, lieve hond, dat je me dit geleerd hebt!

In de buurt van honden sta ik boven aan hun roedel