Ik vertel steeds hetzelfde verhaal!

Blog 2022-184

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Iets meemaken

In het leven maken we van alles mee. Positieve zaken en negativiteit – ja, dat hoort er ook bij. We doorgaan het, we gaan er doorheen. We kunnen niet anders. Patronen komen toch steeds terug in ons leven dus moeten we er een keer aan. We moeten er een keer aan gaan werken anders blijft het terugkomen.

Het aan een ander vertellen

Als we iets meemaken dan vertellen we het graag aan onze omgeving. Of het nou een positieve gebeurtenis betreft of een negatieve, we moeten het kwijt. En dus vertellen we het aan onze beste vriend(en) of familieleden. We willen er niet (alleen) mee blijven lopen, we willen het delen. Delen om het zelf eventueel te kunnen verwerken. Het hoort bij ons verwerkingsproces. Ze kunnen we er doorheen. Zo kunnen we onszelf weer opladen, we kunnen onszelf dan helen.

Het nog eens aan een ander vertellen

Wat ik op een gegeven moment merkte, is dat als ik iets meemaakte, ik dat steeds bleef vertellen. Steeds opnieuw en opnieuw. Steeds weer hetzelfde verhaal. Steeds weer herhalen. Voor mezelf, tegen mezelf, en aan een ander, aan die ander. Die ander die misschien dacht: jeetje, nu weer hetzelfde verhaal. Nu weten we het onderhand wel! Dit verhaal hoef ik niet meer te horen. Maar bij een volgende ontmoeting kwam dat verhaal toch weer opnieuw ten gehore!

Het moet stoppen!

Ik ben niet zo van het moeten. Maar ik wist wel: dit moet stoppen! Ik ervoer het zelf als geheel niet leuk meer dat ik steeds hetzelfde verhaal vertelde. Aan mezelf en aan een ander, of die ander. Steeds weer dezelfde persoon die natuurlijk mijn verhaal al lang kende. En die er toch vervelends toe naar moest luisteren. Terwijl ik het zelf al helemaal beu was: het steeds herhalen van mijn eigen verhaal. Neen, het is niet altijd leuk om naar hetzelfde verhaal te moeten luisteren. Dat is het geval bij een positief gebeuren. Maar bij een gebeurtenis is het echt helemaal niet leuk! Dan wordt het een belastende zaak. Dan wordt het tijd om daarmee te stoppen!

Mensen vermijden

Zo was ik eens bevriend met mensen die altijd wel iets negatiefs te vermelden hadden. Als ik die persoon ging ontmoeten dan wist ik op voorhand dat er weer een heel zaag- of klaagverhaal* aan kwam. En op een gegeven moment wilde ik daar niet meer naar luisteren. Ik wilde dat niet meer en kón het zelfs niet meer! Ik had er genoeg van! Ik ging die persoon of personen dan vermijden. Ik kon niet anders meer. Ik wilde de situatie achter me laten.

De weerspiegeling

Soms maak je iets mee bij een ander waarvan je weet dat het ook op jou slaat. Toen ik personen ging vermijden om dezelfde negativiteit, wist ik dat ik daar bij mezelf ook aan moest werken. Ik ging mezelf mezelf dus trainen om het vertellen van steeds hetzelfde verhaal, te stoppen. Het was: er een begin aan maken en het volhouden. Zoals met alles in het leven dat we leren. Ik begon mezelf te trainen en dat was fijn. Ik had precies voor ogen waar ik aan moest werken. Steeds als ik ‘mijn verhaal’ in gedachte weer aan mezelf begon te vertellen, stopte ik ermee en dacht actief aan iets anders. In gedachte richtte ik me op iets geheel anders. En dat werkte. Ik begon het te veranderen.

Aantrekkingskracht

Einstein zei het al: je trekt in je leven bepaalde mensen en situaties aan. Als een magneet! Als je je dus losmaakt van iets dan trek je dat ook niet meer aan. De aantrekkingskracht ben je dan aan het verminderen. En tenslotte, als je het goed volhoudt, kun je je ervan losmaken. Door te kiezen voor een ander doel of een andere gedachte. Laat het oude los en het nieuwe zal in je leven komen, daar dacht ik steeds aan. En zo creëerde ik mijn nieuwe leven. Het leven waar ik bewust voor koos: een geheel nieuw verhaal, een positief verhaal. En ik bleef het niet steeds herhalen, ook al was het positief, ik liet het zachtjes en langzaam weer los.

Nieuwe mensen in mijn leven

Zo kwam er ook andere mensen in mijn leven: mensen waarvan ik wist, waarvan ik voelde dat dit ‘mijn’ mensen waren. Het waren en zijn ‘mijn soort’ mensen. Het zijn de mensen met wie ik verder wil én kan in mijn leven. Want sommige mensen willen niet verder in het leven en anderen wel. Ik merk dat ik me liever bevind onder de mensen die zich wel (verder) willen ontwikkelen in het leven. Dat zijn de mensen bij wie ik graag wil zijn. En die mensen herken ik nu (steeds) beter. Het brengt me bij mijn nieuwe leven. Het leven dat ik altijd al wilde. Het brengt me bij de persoon die ik altijd al had willen zijn. Mijn nieuwe ‘ik’. Mijn nieuwe leven. Mijn nieuwe Gelukkige Leven. Mijn Liefdevol Leven.

* België: zagen, Nederland: klagen

Een verhaal één keer vertellen, is genoeg!