De tv de deur uit

Blog 2022-154

LEVENSGEBIED: Leven; Gezondheid; Relaties; Werk; Financiën

Voor de tv met een buil chips

Toen ik in mijn jonge jaren zat, in de twintig, toen deed ik iedere avond hetzelfde: ik kwam thuis uit mijn werk, zette de verwarming aan, ging koken en vervolgens omwassen, en plofte vermoeid neer op de bank. Met een buil chips. Ja, ik had daarnet gegeten maar die buil chips kon er altijd bij! Ik moet er nu niet meer aan denken! Wel kon ik genieten van mijn televisietoestel; ik had zo’n heerlijk oud bakbeest: een ouderwetse tv!

Een afspraak met mezelf

En echt elke avond maakte ik een afspraak met mezelf: vanavond val ik niet voor de tv in slaap. En het gebeurde toch. Echt elke avond. Het lukte me niet niet om wakker te blijven, wat ik ook probeerde! Ik snapte het niet, ik baalde ervan, maar het ging nou eenmaal zo. De afspraak met mezelf heb ik zovele jaren niet waar kunnen maken.

De tv beu

En toen, jaren later, was ik de tv ineens beu. Ik besefte dat ik, door elke avond naar dat kastje te kijken, mijn leven aan het verdoen was. Naar tv kijken staat bij mij voor: kijken naar een andere haar of zijn creativiteit. Niet het mijne. En daar zat het hem in. Ik wilde zelf eens aan de slag. Temeer omdat ik zelf een heel creatief persoon ben! En dan is het zonde om steeds maar naar de creativiteit van een ander te blijven turen.

De tv in de kast

Ik had dus besloten dat de stekker van mijn tv eruit ging en dat gebeurde ook. Ik had een voorraadkast en plantte mijn tv daarin. Dat was in het jaar 2006. Het was mooi weer buiten en ik wilde eens wat andere dingen doen en ook vooral gaan bewegen. In de zomer van dat jaar gelukte het mij om zonder mijn televisie te leven.

De tv terug aan

Maar in september gebeurde er iets waardoor mijn tv even terug in mijn huiskamer geplaatst werd. Ik las het bericht dat Steve Irwin overleden was. Plots. Op een maandagochtend zat ik op mijn werk toen het nieuws doorkwam. Dus hup, de tv weer op het houten tafeltje en aangezet. Natuurlijk waren er toen vele programma’s over Steven. Hij was een geweldige inspirator geweest voor vele mensen. En natuurlijk voor de natuur, het behoud ervan. Steve was overleden op een maandag en de donderdag erna kwam Jane Goodall die zich inzet voor het welzijn van chimpansees, in de talkshow van Robert Jensen. Ik vond het bijzonder om de programma’s rondom deze mensen en hoe zij zich door de jaren heen hebben ingezet voor dieren, te bekijken.

De tv weer de huiskamer uit

Na de week waarin Steve Irwin overleden was, heb ik de tv opnieuw opgeborgen. En vanaf dat jaar heb ik steeds minder tv gekeken. Ik merkte dat het me bij tijden ook uitputte: urenlang naar dat beeld kijken en ook veel te weinig beweging. En op de een of andere manier at ik ook bijna altijd als ik naar de televisie keek. Het zal de verveling zijn geweest met vaak minder interessante programma’s en veel te veel herhalingen. Het was op voor mij.

Terug naar steeds weer naar het kastje kijken

Nog 2 keren had ik een tv in mijn buurt. Een keer toen ik op mensen hun huisdieren ging passen. Ik dacht: ik ga geen tv kijken. Toen zag ik dat de Olympische Spelen op tv waren, dacht ik bij mezelf: ok, ik kijk alleen die 14 dagen en daar niet meer. Maar na die tijd bleef ik maar kijken. En ik vond het niet fijn. Het andere moment was toen ik een aantal van mijn videobanden nog eens wilde zien. Ik kocht bij een kringloopwinkel een klein tv’tje waar een videoband inpaste. Maar snel ging ik weer over op tv kijken. Toen heb ik echt besloten: dit wil ik niet meer. Ik vond het zonde van mijn tijd!

Af en toe beeld bekijken

Tegenwoordig heb ik geen tv meer. Het geeft me rust. Wat ik dan in de avonden en weekenden doe? Wandelen, fietsen, met mijn vrienden ontmoeten, blogs schrijven, nieuwe trainingen ontwerpen. Oh, ik heb altijd genoeg te doen. En daarnaast neem ik ook op tijd mijn rust. Het is niet alleen ‘de hele tijd de tijd volmaken’. Rusten is ook goed en fijn. Even de batterij weer opladen. En als ik echt een tv-programma wil zien dan kijk ik het via mijn laptop op het internet. Maar dat komt niet vaak voor. Dat is zo af en toe. En dat stemt me veel beter dan vroeger toen ik elke avond van elke dag aan de tv hing en zo weinig kon bereiken in mijn leven. Zoals het nu gaat, daar blijf ik voor gaan!

Sinds ik geen tv meer heb, bereik ik veel meer in mijn leven